امید دادن به کسی که ناامیده از زمین و زمان
عین تزریق پنی سیلین می مونه به کسی که بدنش پر از عفونته

اینطوری نیست که یه بار بیای و باهاش حرف بزنی و دلداریش بدی و بغلش کنی و بری
..هر روز باید باهاش حرف بزنی...تا یه بخشی از نا امیدی اش رو برداری
عین همون پنی سیلین که هر روز باید تزریق شه..دیگه بستگی به میزان عفونت داره که طرف باید چند تا بزنه..تا خوب شه
تو آدمهای ناامید هم همینه..بستگی داره که چقدر نا امید شدن...بستگی داره که چقدر دلشون گرفته..
شاید نیاز باشه یه هفته هر روز بهشون بگی و بگی..
البته که گفتن داریم تا گفتن..نه ازون گفتنها که نیش می زنن..ازونایی که عاشقانه اس..ازونایی که دستش رو می گیری و میگی..من هستم همه چی رو از اول..از صفر درست می کنیم..نا امید باشی همه چی بدتر میشه

تازه..به همه که پنی سیلین نمی سازه..به یکی سفکسیم میدن..به یکی سفتریاکسون میدن..به یکی آموکسی کلاو میدن...صدتا مدل از این چرک خشک کن ها وجود داره

پس یادت باشه واسه یه نفر همون روشی که واسه یکی دیگه استفاده کردی ...شاید به درد نخوره..
عاشق که باشی..می گردی و بهترین روش رو پیدا می کنی..
نا امیدی..از عفونت سراسری بدن هم بدتره..نا امیدی..شروع رسیدن به مرگ تدریجیه
پس اگه عاشقشی..دنبال درمان ناامیدی اش باش..
زمین و زمان رو برگرد تا بهترین روش رو پیدا کنی
اگه می خوای به خودت سخت نگیری و راحت ترین راه رو بری و وقتی هم نشد ..بگی خوب نشد دیگه..ولش کن...چرا خودمو خسته کنم..میرم کنار

بدون عاشق نیستی..یه علاقه ی رو هوایی بوده که خوشی اش گذشته و پای ناخوشی اش نیستی

بدن عفونی خیلی طول می کشه که یکی رو بکشه..اما روح عفونی..خیلی زود..دخل یکی رو میاره
تا دیر نشده...کمکش کن... .

دکتر احمد حلت