پاسخ به:یادنامه شهدای روحانی
سه شنبه 14 دی 1389 3:56 PM
عنوان : عظيم جعفري
|
عظيم جعفري
شهيد عظيم جعفري فرزند قدير، در هفدهم شهريور ماه سال 1337 در خانوادهاي مذهبي و از طبقه متوسط ورامين متولد شد. از همان اوان نوجواني به اهل بيت(ع) عشق ميورزيد. هشت سال بيشتر نداشت كه در هيأت فاطميه تهران نزد سيد محمد هاشمي به آموختن قرآن پرداخت و با اصول دين مبين اسلام آشنا شد. دوره تحصيلات ابتدايي را با موفقيت سپري كرد و در سال اول راهنمايي علاقه شديد وي به شركت در نماز جماعت، سبب شد تا بعدازظهرها ديرتر از ساعت مقرر به مدرسه برود و به همين خاطر توسط مربيان مدرسه و پدر و مادرش تنبيه ميشد. او با اصرار و التماس از والدينش اجازه تحصيل در علوم حوزوي را اخذ كرد و در مدرسه ملامحمد جعفر به فراگيري علوم حوزوي پرداخت. به علت فعاليتهاي سياسي در زمان طلبگي بدون اطلاع خانواده، به مشهد مقدس عزيمت كرد و پس از بازگشت از مشهد توسط ساواك مورد تعقيب و بازجويي قرار گرفت و چون ساواك از او مدركي نيافت، آزاد شد. ارادت او به خاندان عصمت و طهارت(ع) بارها او را از خطرات نجات داد و به سبب ارادت به امام زمان(عج) هر سهشنبه شب در مسجد جمكران به راز و نياز با خالق يكتا و امام خود ميپرداخت. زندگي او بسيار ساده و محقر بود در حجرهاي كه درس ميخواند تنها يك ميز كوچك و كتابهاي درسياش جلب توجه ميكرد. از ويژگيهاي اخلاقي او احترام و محبت عميق و شديدش به پدر ومادر و پرهيز و تقوي و پايبندي به اصول اعتقادي مكتب بود. وي در اوج تظاهرات عليه رژيم شاهنشاهي در اول محرم سال 57 در سرچشمه تهران به دست مزدوران شاه مورد اصابت گلوله قرار گرفت و مجروح شد. پس از عمل جراحي به طرز معجزهآسايي از بيمارستان مرخص شد و ساواك نتوانست او را در ميان مجروحان انقلاب دستگير كند. به علت نياز مجروحان انقلاب به خون با وجود جراحت سه بار در اهداي خون پيشقدم شد.
پس از شروع جنگ تحميلي شهيد عظيم جعفري با وجود اينكه تحت درمان بود راهي جبهههاي حق عليه باطل شد. و در تاريخ 18/9/59 در جاده آبادان ماهشهر به دست مزدوران رژيم بعث شربت شهادت نوشيد و پيكر مطهرش پس از ده ماه ماندن درآفتاب سوزان آبادان سالم و پاك باقي ماند و پس از فتح آبادان در گلزار شيخان شهر قم آرام گرفت.
روحش شاد و راهش پررهرو باد |