پاسخ به:یادنامه شهدای روحانی
سه شنبه 14 دی 1389 3:39 PM
عنوان : احمد عنايتي
|
احمد عنايتي
شهيد احمد عنايتي فرزند شهيد محمدحسين، در سوم فروردين ماه سال 1346در گلپايگان و در خانواده‌اي روحاني متولد شد. وي دوران کودکي را در دامان مادري مؤمنه و تحت تربيت شايسته پدري روحاني و مبارز گذراند و با سعي و تلاشي وافر در دوره تحصيل موفق به اخذ مدرک ديپلم شد.
جسم و جان شهيد احمد عنايتي آميخته به معنويات بود و همواره او را به سوي کمال و سعادت اخروي سوق مي‌داد. شهيد عنايتي پس از پيروزي انقلاب شکوهمند اسلامي، جهت پاسداري از ارزشهاي نظام اسلامي،به عضويت بسيج در آمد و خدمت به اسلام و مسلمين را پيشه خود ساخت.
وي فردي متقي و پرهيزکار بود و لحظات تنهايي خور را به مناجات عارفانه با معشوق پيوند مي‌داد.
پس از شروع جنگ تحميلي، به پيروي از آرمان برادر شهيدش حميد، عازم جبهه کردستان شد و در حالي که مشغول نبرد با دين ستيزان بود، خبر شهادت پدر بزرگوارش را دريافت کرد و پس از آن با شورو اشتياقي مضاعف، با ورود به حوزه علميه ملا جعفر و تحصيل معارف الهي،راه پدر را پيش گرفت.
وي که پيشرفت چشمگيري در تحصيل علوم ديني داشت، همواره معرفت و آموخته‌هاي خود را در رفتارش عينيت مي‌بخشيد. در بخشي از مناجات اين عارف حق که با معبود مي‌خوانيم:
«الهي هر که به تو اميدوار بود نجات يافت و هرکس از تو نوميد شد،لذت مناجات را از او گرفتي و او را خوار کردي، الهي بريدن از همه چيز و گرويدن به تو نهايت آرزوي من است ؛ الهي ما را قدرتي ده که بتوانيم با نفسمان مبارزه کنيم و کاري را انجام دهيم که رضاي تو در آن است.ما را از خود دور نکن که هر کس از تو دور شد هلاک شد».
از حضور او در حوزه کمتر از يکسال مي‌گذشت، قبل از آنکه سه حرف فقه را بياموزد، يك حرف عشق را آموخت. گرچه وي الفباي فقه را هم نخواند ولي کتاب عشق را به پايان رسانيد. او از همان نقطه آغاز کرد که پدر آغاز نموده بود و به همانجا رسيد که پدر رسيد.
در تاريخ 20/10/65 در عمليات کربلاي 5 منطقه شلمچه بود که اين جوان برومند اسلام، دعوت حق را لبيک گفت و ميهمان برادر و پدر شهيدش در عرش اعلي شد و پيکر پاکش در کنار پيکر مطهر پدر گراميش در بهشت زهرا(س) آرميد.
روحش شاد و راهش پررهروباد |
