پاسخ به:یادنامه شهدای روحانی
سه شنبه 14 دی 1389 3:34 PM
عنوان : احمد مميوند
|
احمد مميوند
شهيد احمد مميوند فرزندغلامعباس در بيست و سوم سال 1341 درخانواده‌اي متوسط و مذهبي در تهران ديده به جهان گشود. تحصيلات ابتدايي و متوسطه خود را با موفقيت سپري کردو به اخذ ديپلم اقتصاد موفق شد. در آخرين سال تحصيل در دوره متوسطه،انقلاب اسلامي به اوج خود رسيد و او در راهپيماييها وتظاهرات عليه رژيم ستمشاهي فعاليت چشمگيري داشت. در سال 61 پدر خويش را از دست داد و در سال 62 تنها برادرش به فيض عظماي شهادت نايل آمد. در بيست سالگي به علت اشتياق در نشر فرهنگ اسلامي براي فراگيري علوم حوزوي راهي شهرستان قم شد و در مدرسه امام محمدباقر ثبت نام نمود. پس از ملبس شدن به لباس مقدس روحاني به عنوان امام جماعت مسجد گلدسته به فعاليت‌هاي خود افزود و در راه بيداري جوانان به تبليغ پرداخت: عضو بسيج مسجد بود و از طريق همان پايگاه به دفعات متعدد به جبهه‌هاي جنگ تحميلي اعزام شد. ثمره ازدواج او دو فرزند دختر است که در قسمتي از وصيتنامه‌اش آنان را به ثابت قدمي در انجام وظيفه و فرايض ديني و خارج نشدن از طريق حق و خود سازي وصيت کرده است در بخش ديگري از وصيتنامه‌اش به امت شهيد پرور مي‌گويد:
جز تذکري که نمي‌دانم لياقت آن را دارم يا نه، سخني ندارم و آن اين است که علم را خوب تحصيل کنيد و عمل خود را خوب تهذيب کنيد و آنچه اهميت دارد عمل است که بهشت را به ما کنتم تعملون ميدهند نه به ما کنتم تعلمون.
شهيد مميوند، پس از بارها حضور موثر در جبهه‌هاي نور عليه ظلمت در سي و يکم خرداد ماه سال 66 در عمليات نصر و در منطقه عملياتي ماووت عراق بر اثر موج گرفتگي به لقاءالله رسيد و پيکر مطهرش در امامزاده عباس چهاردانگه آرام گرفت.
روحش شاد و راهش پررهرو |
