پاسخ به:یادنامه شهدای روحانی
سه شنبه 14 دی 1389 3:22 PM
عنوان : محمدرضا(عبدالحميد)حسيني ميرمحله
|
محمدرضا(عبدالحميد)حسيني ميرمحله
شهيد محمدرضا(عبدالحميد)حسيني ميرمحله فرزند احمد، در هشتم اسفند ماه 1342 در تهران ديده به جهان گشود.تحت سرپرستي والديني مؤمن و متعهد دوران کودکي و تحصيلي خود را با فراگيري فرهنگ قرآن وسيره اهل بيت عصمت و طهارت(ع) طي نمود وبه کسب علوم و معارف ديني پرداخت. وي علاوه بر تحصيل در حوزه،در بخش درماني سپاه پاسداران انقلاب اسلامي نيز خدمت مي‌کرد.
روحاني شهيد حسيني علقه و پيوند عميقي با مسجد داشت و ضمن شرکت در کتابخانه آن،از مؤسسين بسيج مسجد علي ابن ابيطالب(ع) به شمار مي‌رفت و به عنوان مسئول پذيرش در بسيج و عضو فعال در امور تبليغاتي و عقيدتي انجام وظيفه مي‌کرد. شهيد حسيني کفايت و کارداني چشمگيري در امور مختلف چون امدادگري، خطاطي، طراحي،نقّاشي و الکترونيک داشت. وي از مداحان دلسوخته اهل بيت(ع)بود و سينه پرمهر با معرفت او با علم و ايمان و عشق در هم آميخته بود.
مقيد به انجام احکام وفرايض ديني بود و مداومتي چشمگير در تلاوت قرآن و مطالعه کتب داشت. بسيار متواضع بود، از تکبر پرهيز داشت و براي ديگران احترامي فراوان قائل بود.
در فرازي از وصيتنامه پر فيض اين شهيد عزيز مي‌خوانيم:«خوشا آنانکه رفتند و با دلي مطمئن و در يک لحظه کوتاه به وصال رسيدند.»
در جايي ديگر سفارش نموده است:
«کار کنيد و هر کدام از شما بازويي براي انقلاب باشيد،استوار و محکم و قويدل باشيد و از حجم کار نترسيد قدر خود را بدانيد که خدا دوستدار شماست. تقوي پيشه کنيد و بدانيد خداوند آمرزنده گناهان است و رحيم است بر همه مؤمنان.»
طلبه شهيد بعد از جنگ تحميلي با قلبي سرشار از معرفت الهي در راستاي حفظ و حراست از آرمانهاي انقلاب سه بار به جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل اعزام شد. سرانجام پس از هشت ماه حضور در جبهه در تاريخ 3/1/1360 در عمليات خيبر در منطقه طلاييه پس از ايثار وامداد رساني به سربازان ولي عصر(عج)بر اثر اصابت ترکش،روح بلندش ميهمان عرشيان شدو پيکر مطهرش نيز در گلزار بهشت زهرا(س) آرام گرفت.
روحش شاد و راهش پر رهرو باد |
