پاسخ به:یادنامه شهدای روحانی
سه شنبه 14 دی 1389 3:21 PM
عنوان : حسين شكوري
|
حسين شكوري
طلبه شهيد حسين شكوري فرزند نوروزعلي، در روز دهم خرداد ماه سال1342 در خانواده‌اي مذهبي و تهيدست در شهر تهران متولد شد. پدرش كارگري بود كه با سادگي تمام، به پرورش و تربيت فرزندش پرداخت. دوران تحصيلات ابتدايي خود را تا پايان با موفقيت طي كرد و پس از آن براي كسب علوم و معارف اسلامي در مدرسه عالي شهيد مطهري به تحصيل علوم حوزوي پرداخت. وي علاوه بر بهره‌گيري از علما و اساتيد گرانقدر حوزه، در كلاسهاي تربيتي و مذهبي مسجد مقداد نيز شركت فعالانه‌اي داشت و از همان مكان با انقلاب و نهضت اسلامي آشنا شد. وي همراه برادر و پدر خويش در تكثير و توزيع اعلاميه‌هاي حياتبخش حضرت امام(ره) فعاليت داشت و در روزهاي اوج انقلاب، در تصرف پايگاههاي رژيم ستمشاهي تا سر حد جانفشاني اداي وظيفه كرد و در اين مهم از خود رشادت كم نظيري نشان داد. پس از پيروزي انقلاب ضمن حفظ ارزشها و دستاوردهاي نظام اسلامي، با جديت و پشتكار وصف‌ناپذيري به تحصيل خود ادامه داد و با شروع جنگ تحميلي از طريق گروه جنگهاي نامنظم به صف دلير مردان گروه شهيد چمران پيوست.بدنش بارها آماج تركشهاي كوچك و بزرگ دشمن بعثي قرار گرفت، اما هر بار استوارتر و مقاومتر چون پولادي آبديده با روحيه‌اي قوي، به جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل برمي‌گشت. در سومين روز عمليات بيت‌المقدس در ارتفاعات مشرف به بستان به شدت مجروح شد و سه تركش به ريه‌اش اصابت كرد.
شهيد شكوري بلافاصله پس از بهبودي از پاي ننشست و به عنوان يكي از عوامل اطلاعات و عمليات لشگر27 محمد رسول الله(ص) عازم جبهه شد و در عمليات مسلم ابن‌عقيل و زين‌الدين حضوري فعال داشت. وي براي آخرين بار همراه با تيپ موسي ابن‌جعفر(ع) به جبهه اعزام و سرانجام در سيزدهم بهمن ماه سال 1363 در عمليات دفاع از منطقه سومار به خيل كاروان عاشقان اباعبدالله الحسين(ع) پيوست و پيكر مطهرش در گلزار شهداي بهشت‌زهرا(س) آرام گرفت.
در فرازي از وصيتنامه اين شهيد عزيز مي‌خوانيم:«از قول من در شهر داد بزنيد و به منافقين بگوئيد، اي منافقين يك حزب‌الهي و يك بسيجي، يك فرد ساده نيست. او ايمان دارد و به يگانگي الله معتقد است. به خط ولايت فقيه معتقد است و آنقدر براي استوار ماندن رهبريت مكتبش خون مي‌دهد كه اگر جهان هم جمع شوند نمي‌توانند آسيبي به اسلام و رهبري اسلام بزنند.»
روحش شاد و راهش پررهرو باد |
