پروفایل رضوی

باید شکست ساغر و از می وضو گرفت/باید ز دست بانی باده سبو گرفت
از عرش آمده است... زمین آبرو گرفت/هر عاشقی که باده ی خود را از او گرفت...

...گفته است این که از همه ی دلبران سر است/نامش رضاست زاده ی موسی ابن جعفر است

گیسو کمند، خوش قد و بالا و محشری/کارت شده است از همه ی خلق دلبری
پیغمبری و حضرت زهرا و حیدری/یعنی صفات حضرت حق را تو مظهری

ای نام دلربات دوای فقیرها/اصلا رسیده ای تو برای فقیرها

باید که سر دهیم همه بی مقدمه/روحی فداک یابن علی، یابن فاطمه
با عشق تو ز هول قیامت چه واهمه/سلطان ماسوایی و عبد تو ما همه

ما سال هاست ریزه خور سفره ی توایم/هشتم امام ! ما همه آواره ی تو ایم

مجنونم و جنون دل زار بی حد است/جانم ز دوری حرمت بر لب آمده است
مثل کبوتری که به امید گنبد است/اصلا دوای این دل بیمار مشهد است

آخر به من اجازه ی پابوس می دهی/اذن زیارت حرم طوس می دهی

یکبار هم محل به من بی نوا بده/قلبم سیاه گشته، تو آن را جلا بده
دردی که داده اید برایش دوا بده/جان جواد کرب و بلای مرا بده

مردم همه به لطف تو حاجت روا شدند/امروز اگر مسافر کرب و بلا شدند