چگونه براساس شواهد علمی بگوییم ‘باهوش’ هستیم؟

تعیین میزان هوش و ذکاوت (Smartness)، کار ساده ای نیست. در واقع رایج ترین شاخص اندازه گیری هوش یک فرد – یا آزمایش IQ – موضوع بسیاری از بررسی های دقیق سالهای اخیر بوده است که نهایتاً به اثبات رسانیدند که امتیاز حاصل از این آزمایش هیچ معنی خاصی ندارد.

به گزارش بیگ بنگ، تیم پژوهشی دانشگاه اونتاریو کانادا می نویسد: “هیچ چیز بعنوان شاخص IQ یا شاخص هوش عمومی وجود ندارد. با نگاهی به داده ها نتیجه نهایی حاصل آن است که مفهوم کلی IQ – یا داشتن IQی بالاتر – یک داستان غیر واقعی است.” اما دانشمندان به مجموعه ویژگی هایی رسیده اند که به ظاهر نشان دهنده ی هوش هستند. مثلاً اگر شما از خانواده ای باهوش باشید، به احتمال زیاد باهوش خواهید بود. مطالعات بر ساختار بخش هایی از مغز دو قلوهای همسان و نیز غیرهمسان – مانند بخشهای مربوط به مهارت های زبانی و شناختی – نیز تشابه مورد نظر را نشان داد.

این تأثیرپذیری بالای هوش از ژنها را مشخص می سازد؛ همچنین فرزندان بزرگتر خانواده بهره هوشی بیشتری دارند؛ در اینجا نه تنها عوامل زیست شناختی، که عامل روانشناختی ‘بزرگتر بودن’ نیز تعیین کننده است. اگر مشکل بی خوابی شبانه دارید یا دوست دارید نیمه شبها ساز بنوازید، اینها نیز با شرایط خاصی نشان ضریب هوشی اند. حتی مصرف الکل و مواد مخدر در نیمه شبها نیز نشان دهنده ی هوش بالا در برخی افراد است.