جملات دکتر شریعتی

اما دوست داشتن در روشنایی ریشه می بندد و درزیر نور سبز میشود ورشد می کند و از این رو است که همواره پس از آشنایی پدید می آیدو در حقیقت در آغاز دو روح خطوط آشنایی را در سیما و نگاه یکدیگر
می خوانند و پس از" آشنا شدن" است که" خودمانی" میشوند. دو روح نه دو نفر.که ممکن است دو نفر با هم
ئر عین رودربایستی ها احساس خودمانی بودن کنند و این حالت به قدری ظریف و فرار است که به سادگی از زیر دست احساس و فهم می گریزد و سپس طعم خویشاوندی و بو خویشاوندی و گرمای خویشاوندی
از سخن و رفتار و آهنگ و کلام یکدیگر احساس میشود و از این منزل است که نا گهان خود به خود دو همسفر به چشم می بینند که به پهندشت بیکرانه مهربانی رسیده اند و آسمان صاف و بی لک دوست داشتن
بر بالای سرشان خیمه گسترده است و افق های روشن و پاک و صمیمی"ایمان" در برابرشان باز میشود و نسیمی نرم و لطیف_همچون روح یک معبد متروک که در محراب پنهانی آن خیال راهبی بزرگ نقش بر زمین شده و زمزمی درد آلود نیایش مناره تنها و غریب ان را به لرزه در میآورد_هر لحظه پیام الهام های
آسمان های دیگر را دارد.
عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن دردریا شنا کردن . عَشق بینایی را میگیرد و دوست داشتن
میدهد.
خدایا به آنان که دوست میداری بیاموز که عشق از دوست داشتن بدتر است و به آنان که ه دوست ترداری
بچشان که دوست داشتن از عشق برتر