ولایت امام زمان(ع) در راستای ولایت امیرمومنان علی(ع)

دعای افتتاح دعایی است که محمد بن عثمان عمری از نایبان خاص امام زمان(ع) آن را نقل کرده است. شیعیان این دعا را در شب‌های ماه رمضان می‌خوانند. مشتمل بر مضامین عالی خداشناسی است و عده‌ای از علما بر این دعا شرح نوشته‌اند. فراز آخر این دعا به چند امر اشاره دارد: اظهار علاقه به دولت اسلامی در پرتو ظهور امام مهدی(عج)، بیان هدف حکومت اسلامی و وظیفه ما در قبال آن.

دعای افتتاح با حمد و ستایش الهی آغاز می‌شود و سپس به؛ انتخاب راه صحیح و تأیید الهی، رحمت و غضب حکیمانه الهی، لزوم خوف و رجاء، توفیق عبادت منتّی الهی بر بنده، گناه بنده و دوام فیض الهی، یادآوری نعمت‌های خدا، بقای نعمت‌ها به دست خدا و لزوم تفکر در نعمت‌های خدا می‌پردازد. فقرات پایانی دعای افتتاح که بر آن بسیار تأکید شده، درباره اظهار علاقه نسبت به دولت اسلامی است که در پرتو ظهور حضرت ولی عصر(عج) برقرار می شود.

شرحی از فرازهای سی گانه دعای شریف افتتاح را از کتاب “شرح دعای شریف افتتاح” نوشته حجت الاسلام محسن قرائتی برای آگاهی از فیوضات این ماه مرور می کنیم.

اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ الدَّاعِیَ إِلَى کِتَابِکَ وَ الْقَائِمَ بِدِینِکَ اسْتَخْلِفْهُ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفْتَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِ مَکِّنْ لَهُ دِینَهُ الَّذِی ارْتَضَیْتَهُ لَهُ أَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ أَمْنا یَعْبُدُکَ لا یُشْرِکُ بِکَ شَیْئا.

خدایا او را دعوت‏کننده به کتابت،و قیام‏کننده به آئینت قرار ده،او را جانشین خود روى زمین گردان،چنان‏که پاکان پیش از او را جانشین خویش‏ قرار دادى،دینى را که برایش پسندیده‏اى به دست او پابرجا بدار،و ترسش را به امنیت بازگردان،تا با اخلاص کامل‏ تو را بپرستد.

نکته ها

براساس روایات امام زمان(ع) پیش از بیعت یاران ویژه خود که ۳۱۳ نفر هستند در جمع آنها سخنرانی و آن ها را به کتاب خدا دعوت می کند. در حدیثی از امام باقر(ع) آمده است: امام مهدی(ع) همراه لشکریان خویش از شهرهای گوناگون عبور می کند و نخستین کاری که انجام می دهد دعوت مردم به کتاب خدا قرآن مجید است.

از این رو وقتی برای وجود مبارک آن حضرت دست به دعا برمی داریم که “خدایا او را دعوت کننده به کتابت قرار بده” مراد این است که امام مهدی با ظهور و آغاز انقلاب جهانی مردم را به قران کریم دعوت می کند. (اللهم اجعله الدعی الی کتابک)

لقب قائم برای تمام امامان معصوم استفاده می شود ولی وقتی به صورت مطلق به کار رود منظور امام دوازدهم حضرت مهدی موعود است که در چارچوب حق محض و برای برپا داشتن دین الهی قیام می کند و زمین را پر از عدل و داد می نماید.

بنابراین در این فراز از خدای متعال درحواست می کنیم که ظهور آن حضرت را برساند تا دین حق توسط آن حضرت در زمین برپا شود. (اللهم اجلعه… القائم بدینک)

در بخش سوم این فراز از خدای متعال درخواست می کنیم که امام زمان را جانشین روی زمین قرار دهد. (استخلفه فی الارض…) روشن است که این درخواست برگرفته از وعده ای است که خداوند در آیه ۵۵ سوره نور به مومنان صالح داده است.

جانشینی بر روی زمین کنایه از به دست گرفتن حکومت است. (استخلفه فی الارض…)

مکن صیغه امر از ریشه مکن در باب تفعیل است که چنین معنا می دهد: طلب استقرار در مکانی همراه با قدرت و توام با ثبات و دور از اضطراب و تزلزل به طوری که هیچ مانعی جلوی تاثیر آن را نگیرد.

آنچه شایسته دقت است این اکه در این بخش از دعا ما از خدای متعال مکنت یافتن دین الهی را در دوره امام عصر(ع) می خواهیم از این رو باید توجه داشت که تمکین دین عبارت است از این که خدای متعال آن را در جامعه مورد عمل قرار دهد یعنی هیچ کفری توانایی جلوگیری آن را نداشته باشد و کسی دین را سبک نشمارد تا جایی که اصول و معارف آن مورد اعتقاد همه باشد و درباره آن اختلاف و تخاصمی پیش نیاید.

ولایت امام زمان در راستای ولایت امیر مومنان علی(ع) است چرا که در آیه سوره نور خداوند وعده داده است که آن دینی را که به آن رضایت داده توسط امام مهدی بر روی زمین مستقر سازد و بر اساس آیه ۳ سوره مبارکه مائده دینی که مورد رضایت خداوند است همان دینی است که پیامبر اکرم در روز عید غدیر آن را توام با ولایت و امامت حضرت علی(ع) نمود.