بانداژ حساس به حرارت برای کمک به درمان سریع‌تر زخم‌ها

سال هاست دانشمندان ایده ی بانداژهایی را مطرح می کنند که قادر به شناسایی زخم بستر پیش از وقوع آن بوده، بانداژهایی که پزشکان را در جریان فرایند درمان قرار می دهند و در صورت وقوع عفونت، تغییر رنگ می دهند. اکنون گروهی از پژوهشگران دانشگاه نورث وسترن یک بانداژ جاذب سلول بنیادی را با یک هدف ایجاد کردند – کمک به بدن در درمان زخم های دیابتی. با بهترین ها در زمین همراه باشید.

بر اساس اعلام اتحادیه ی بین المللی دیابت، 415 میلیون نفر در جهان از این شرایط رنج می برند و هر شش ماه یک نفر بر اثر دیابت از دنیا می رود. با توسعه ی بیشتر بیماری، آسیب های عصبی ممکن است رخ دهد و اغلب بیماران توانایی لازم برای حس کردن پاهای خود را از دست می دهند.

همچنین سطوح بالای گلوکز مرتبط با این شرایط می تواند دیواره های مویرگی را ضخیم کرده و از سرعت جریان خون بکاهد و به این ترتیب دریافت سلول ها در محل های زخم مشکل شود و از سرعت فرایند درمان و معالجه کاهش می یابد. با در نظر گرفتن این موارد، می توان درک کرد چگونه یک زخم کوچک منجر به یک موقعیت خطرناک در بیماران دیابتی خواهد شد.

دانشمندان به دنبال راه حل هایی برای این مشکل هستند اما هنوز به راه حل قابل توجهی جهت مقابله با این موقعیت بدون داشتن آثار جانبی بزرگ، دست نیافته اند. برای مثال بنا به علام گروه نورث وسترن، ژلی توسعه یافته که به روند درمان کمک می کند، اما محتویات آن می تواند خطر سرطان را افزایش دهد.

بانداژ جدیدی که از سوی همین گروه در دانشگاه توسعه یافته، می تواند موقعیت را بهبود بخشد. این بانداژ از پلی اتیلن گلسیول – پلاستیکی که معمولا برای کاربردهای پزشکی استفاده می شود – در کنار پروتئین SDF-1تشکیل شده است. این پروتئین، سلاح پنهان ماده به شمار می رود، به طوری که قادر به جذب سلول های بنیادی در زخم است و سپس به سرعت رگ های خونی جدیدی را به منظور بهبود جریان خون تولید کرده و درنتیجه موجب تسریع روند درمان می شود.

این بانداژ نسبت به حرارت واکنش پذیر است، به این معنا که برای زخم بستر به شکل مایع به کار می رود و در دمای بدن به ژل تبدیل می شود. به محض گذاشتن روی زخم، به آرامی اقدام به انتشار پروتئین کرده و به تسریع سرعت درمان کمک می کند. به محض اینکه کار بانداژ تمام شد، خنک می شود و دوباره به شکل مایع بازمی گردد، به این ترتیب دفع آن از بدن آسان تر از بانداژهای استاندارد خواهد بود.

با تست این بانداژ، گروه توسعه دهنده متوجه ی کاربردی تر بودن آن نسبت به روش ها و مواد استاندارد شده اند. پژوهشگران، نتیجه ی تحقیقات خود را به صورت آنلاین در ژورنال Journal of Controlled Release منتشر کردند.