مشاعره رضوی

تا به آسمان پل زد، آسمان هشتم را

روی غصّه هامان ریخت، ناگهان تبسّم را

تا به عشق هشتم بُرد، دسته دسته مردم را

ما که یا علی گفتیم، سر گشود این خم را

ما مدینه ای بودیم، داد دست ما قم را

پس همیشه می خوانیم، اَین اَستَجیرکم را