عنوان : سعيده موسوي سرايي
|
شهید سیده موسوی سرایی
نام پدر: سیدحسین
متولد: 1303- تبریز
تاریخ شهادت: 17/6/1357
محل شهادت: تهران
نحوه شهادت: در نهضت اسلامی
شغل: خانه دار
سيدحسين و ام اشرف در سال 1303 صاحب فرزندي از سلالهي طه شدند پدر نامش را «سيده» نهاد تا هميشه بزرگ و مطهر باقي بماند. کودکي سيده در کوچه پس کوچههاي تبريز سپري شد. سالها گذشت و او براي عمل به سيره رسول اکرم (ص) ازدواج کرد و صاحب 4 فرزند گرديد.
شور انقلاب و اجراي احکام اسلام او را چون هزاران شيداي دين پاک رسول الله (ص) به مبارزه عليه فساد و ظلم فرا خواند. روز هفدهم شهريورماه سال 1357 سيده در جست و جوي فرزندش که سرباز بود، براي حضور در راهپيمائي به ميدان شهداء رفت اما حملهي مأموران و اصابت گلوله به سرش بر خاک افتاد. سيده مظلومانه در سن 54 سالگي شهيد شد و غريبانه به عنوان زني ناشناس در بهشت زهرا (س) آرميد. يک سال بعد با دعاي فرزندان و پيگيري آنها محل خاکسپاري او مشخص شد تا براي دقايقي فرزندانش در کنار مزار او گرد آمده و با مادر سخن گويند.
فرزند صالح گلی است از گلهای بهشت و چه زیباست این گل خوشبو در ذریه فاطمه زهرا (س) باشد. خداوند متعال در سال 1303 فرزندی به سید حسین و اُم اشرف عطا نمود که سیده نام نهاده شد. دختری که برای والدین، باقیاتُ الصالحات بود.
او در خطبه قهرمان پرور تبریز به دنیا آمد و رشد کرد. دوران، دوران استبداد بود و تبعیض. او درس معرفت و عشق را از پدر و مادر و در دامان طبیعت زیبای تبریز فرا می گرفت. برای عمل به سیره رسول الله ازدواج کرد و مادر دو دختر و دو پسر شد. مشکلات خانه داری و روزمره او را غافل نساخته بود. خفقان طاغوت او را آزار می داد؛ باید رژیم ستمشاهی برچیده می شد و همه باید قیام می کردند. او زنی مؤمن، متعهد و انقلابی بود. او طرفداری از عدالت و شجاعت و ایستادگی را از مادرش فاطمه زهرا (س) آموخته بود.
در بیشتر راهپیمایی ها و مراسم انقلابی فعالانه شرکت می کرد. سرانجام هفدهم شهریورماه سال پنجاه و هفت فرا رسید. پسرش سرباز بود. آن روز با آگاهی کامل به خطرات، به سوی میدان ژاله رهسپار شد تا فریاد مرگ بر شاه را سر دهد و از احوال فرزندش با خبر شد. به میدان ژاله رسید. سرباز کوردلی اسلحه را به سوی او نشانه گرفت و ماشه را کشید. و با برخورد گلوله به سرش عشق دوباره تفسیر شد، و غریبانه به شهادت رسید. حتی شناسایی هم نشد و به عنوان زن ناشناس در بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد. فرزندان در فراق مادر اشک می ریختند و حتی آرامگاه او را نمی شناختند. یک سال بعد با دعاهای دختران و پیگیری پسران، محل دفن مادر شناخته شد و از آن روز به بعد سیده موسوی سرایی شنونده درد دلهای فرزندان خود گشت.
پیامبر اکرم (ص):
خوشا به حال آن که اخلاقی خوب، سرشتی پاک، نیتی صالح و ظاهری آراسته و نیکو دارد.
منبع: جمعی از نویسندگان، آیینه و شقایق (یادنامه شهدای زن استان تهران (جلد دوم)، تهران، انتشارات منطقه مقاومت بسیج استان تهران، 1381
و اطلاعات موجود در پرونده فرهنگی شهید، اداره کل جمعآوری و نگهداری آثار شهدا و ایثارگران ؛ معاونت پژوهش و ارتباطات فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران.
|
|
