یادنامه شهدای زن

نام پدر :عزيزالله
تاریخ شهادت : 7/1/1364
محل تولد :تهران /تهران
طول مدت حیات :12
محل شهادت :تهران
مزار شهید :بهشت زهرا (س)

در سال 1352 کودکي در تهران متولد شد که در اولين روز حياتش مادرش دار فاني را وداع گفت. درهمان سال‌هاي کودکي پدر زبيده ازدواج کرد و او را در اغوش پر مهر نامادري‌اش واگذاشت. در دوران تحصيل بسيار سخت کوش و نمونه بود. از همان اوايل که فرايض ديني برايش واجب شد صحنه هاي عرفاني و ملکوتي خاصي در چهره‌اش نمايان شد. 12 سال بيشتر نداشت که هر هفته به همراه خواهرش آمنه به بهشت زهرا (س) مي‌رفت. سرانجام در هفتم فروردين ما ه سال 1364 در پي بمباران هوايي مناطق مسکوني دولت آباد تهران پنجره‌اي به سوي عرش باز شد و زبيده همراه نامادري (رحيمه ابراهيمي) پدر و خواهرش به سوي آسمانها پرواز کرد و جاودانه شد.

خانه‌اي در بهشت

آنقدر آرام و ملکوتي بود که هميشه احساس مي‌کردم در سينه‌اش پر از رازهايي است که من از درک آنها عاجز هستم.زبيده با آمنه ارتباط نزديکي داشت معمولاً‌ پنج‌شنبه‌ها صبح هر سه با هم به گلزار شهدا مي‌رفتيم تا از مزار اهل قبور غبارروبي کنيم و با خانواده‌اي معظم آنها صحبت کرده و حال آن بزرگواران را بپرسيم.يکبار زبيده گفت:«نسيبه چقدر خوب مي‌شد اگر آدم در بهشت زهرا (س)‌ خانه داشته باشد و هيچ وقت از اينجا بيرون نرود تا هيچگاه از آنها غافل نشود» خنديدم و گفتم:«چه جالب، تو به چه چيزهايي توجه داري، ولي به نظر من ممکن نيست »با حال غريبانه اي ادامه داد:«کاش مي‌شد اگر امکانش بود من از صبح تا شب قبرها را شتستشو مي‌دادم و تميز مي‌کردم». يک هفته از آن پنجشنبه غريب نگذشته بود که او به آسمان پرواز کرد و همه‌ي خانواده‌ام را از دست دادم.زبيده هم به آرزويش رسيد ودر بهشت زهرا (س)‌ صاحب خانه شد.

منبع:کتاب آينه و شقايق جلد 1 صفحه 28و سایت صبح
راوي: خواهر شهيد (نسيبه)