یادنامه شهدای زن

عنوان : رقيه محمدي

تاريخ تولد :6/9/1338
نام پدر :اسحق
تاریخ شهادت : 16/12/1366
محل تولد :آذربايجان‌شرقي /ميانه
طول مدت حیات :28
محل شهادت :ايستگاه راه‌آهن تهران


اسحق و معصومه چشم به راه تولد فرزند بودند که بالاخره تقويم تاريخ ششم آذرماه سال 1338 روز تولد رقيه را ثبت کرد. سرزمين سرد و زيباي ميانه شاهد بالندگي و رشد رقيه شد. او کم‌کم قاليبافي را ياد گرفت شايد هنوز نقش‌هايي که سرپنجه‌هاي هنرمندانه بر تاروپود گره زدند باقي مانده باشند و در سن 17 سالگي ازدواج نمود و در 5 سال زندگي مشترک صاحب 3 فرزند شد.
اما تقدير تمام شادي و نشاط اين خانواده را از هم پاچيد. زمانيکه آن‌ها پس از زيارت حرم حضرت معصومه (ع) جهت بازگشت به ميانه به تهران مسافرت کردند بار ديگر منافقين پيام آور تاريکي و مرگ شدند.
رقيه و پسر سه ساله‌اش احمد در روز شانزدهم اسفندماه سال 1366 در حادثه انفجار بمب در ايستگاه راه‌آهن مجروح شده و به بيمارستان منتقل شدند.
رقيه پايش قطع شده و به سختي مجروح بود و سرانجام در سن 28 سالگي توسط منافقين کوردل به شهادت رسيد.

شهادت

مدتي بود که دلش پر مي‌کشيد براي زيارت فاطمه معصومه (س) بالاخره به همراه همسرش و پسرش احمد راهي قم شد. بعد از زيارت بانوي قم تصميم گرفت به تهران سفرکند و با قطار به ميانه بازگردد.
در ايستگاه راه‌آهن تهران ايستاد همسرش به آن طرف خيابان رفت تا خوراکي بخرد، ناگهاي صداي انفجار توجه همه را جلب کرد. هرکس به سمتي مي‌دويد.
رقيه و احمد را به بيمارستان انتقال دادند اما قصه زندگي آن دو تمام شد. پيکرشان را به همسرش نشان ندادند فقط گفتند، پاي رقيه قطع شده و احمد سوخته .... انگار فاطمه معصومه (س) برات شهادت را در راه رضاي حق به آن‌ها اعطا کرده بود.

منبع:کتاب آئينه و شقايق صفحه 131