پاسخ به: نبوت در نهج البلاغه
دوشنبه 27 اردیبهشت 1395 1:33 AM
لو رخص الله فى الكبر لأحد من عباده لرخص فيه لخاصة أنبيائه و أوليائه. و لكنه سبحانه كرّهَ اليهم التكابر، و رضى لهم التواضع.
اگر بنا بود خداوند به بعضى از بندگانش رخصت بدهد كه به او كبر بورزند قطعا به پيامبران و اولياء خاص خود اجازه مى داد، ولكن خداوند سبحان زشتى تكبر و خود پسندى را براى آنان ناپسند دانست و فروتنى را براى آنان پسنديد.56
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
