پاسخ به: توبه در نهج البلاغه
یک شنبه 26 اردیبهشت 1395 11:14 PM
كان فى الارض أمانان من عذاب الله، و قد رفع أحدهما، فدونكم الاخر فتمسكوا به: أما الامان الذى رفع فهو رسول الله صلى الله عليه و آله، و أما الامان الباقى فالاستغفار: قال الله تعالى: «و ما كان الله ليعذبهم و أنت فيهم و ما كان الله معذّبهم و هم يستغفرون».
در زمين دو امان از كيفر الهى بود كه يكى برداشته شد و ديگرى با شماست پس چنگ زنيد. اما امانى كه برداشته شد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بود و آن كه مانده آمرزش است كه خداوند فرمود: و خداوند ايشان را كيفر نكرد در حالى كه تو در ميانشان بودى و ايشان را كيفر نفرمايد در حالى كه آمرزش مى خواهند.20
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
