پاسخ به: امامت در نهج البلاغه
یک شنبه 26 اردیبهشت 1395 9:18 PM
لا يُقاس بآل محمد صلى الله عليه و آله مِن هذه الامة احدٌ، و لا يُسوَّى بهم من جَرَت نعمتهم عليه أبداً، هم اساس الدين و عماد اليقين. اليهم يفىء الغالى، و بهم يلحق التالى و لهم خصائص حق الولاية، و فيهم الوصية و الوراثة؛ الان اذ رجع الحق الى أهله و نقل الى منتقله !
كسى كه از اين امت را با آل محمد صلى الله عليه و آله مقايسه نتوان كرد و كسانى كه ريزه خوار نعمت آل محمدند، با آن ها برابر نخواهند بود، آنان اساس دينند و اركان يقين، غلو كننده به سوى آنان باز گردد و عقب مانده بايد به آنان ملحق شود. ويژگى هاى ولايت از آنان است و وصيت پيامبر صلى الله عليه و آله و وراثت او در ميان آنان است، هم اكنون حق به اهلش (على عليه السلام) بازگشت و دوباره به جايى كه از آنجا منتقل شده بود باز گرديده است.4
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
