پاسخ به:آلاچیق
شنبه 11 اردیبهشت 1395 9:43 AM
عادت، ناجوانمردانهترین بیماری است،
زیرا هر بداقبالی را به ما میقبولاند، هر دردی را و هر مرگی را...
در اثر عادت، در کنار افرادِ نفرتانگیز زندگی میکنیم،
به تحمل زنجیرها رضا میدهیم،
بیعدالتیها و رنجها را تحمل میکنیم،
به درد، به تنهائی و به همه چیز تسلیم میشویم.
عادت، بیرحمترین زهر زندگیست. زیرا آهسته وارد میشود، در سکوت، کمکم رشد میکند و از بیخبری ما سیراب میشود
و وقتی کشف میکنیم که چطور مسموم آن شدهایم، میبینیم که هر ذرهٔ بدنمان با آن عجین شده است، میبینیم که هر حرکت ما تابع شرایط اوست و هیچ داروئی هم درمانش نمیکند.