پاسخ به:رباعیات خیام نیشابوری
دوشنبه 2 فروردین 1395 3:01 PM
مرغی دیدم نشسته بر بارهٔ توس،
در چنگ گرفته کلّهٔ کیکاوس،
با کلّه همیگفت که: افسوس، افسوس!
کو بانک جَرَسها و کجا نالهٔ کوس؟
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
