نماز ریایی

اگر  نه  روی   دل   اندر   برابرت   دارم
من   این   نماز   حساب   نماز   نشمارم

ز عشق  روی  تو  من  رو  به قبله آوردم
وگرنه  من   ز  نماز  و  ز   قبله   بیزارم

مرا  غرض  ز   نماز  آن   بود  که پنهانی
حدیث   درد   فراق   تو   با   تو   بگذارم

وگرنه  این  چه  نمازی  بود  که  من باتو
نشسته  روی  به محراب و دل به  بازارم؟

نمازکن  به  صفت چون فرشته ماند و  من
هنوز   در   صفت    دیو  و   دد   گرفتارم

کسی که جامه به سگ برزند نمازی نیست
نماز  من  به  چه  ارزد  که  در بغل دارم؟

از این  نماز  ریایی  چنان  خجل  شده ام
که   در   برابر   رویت    نظر   نمی آرم