رجعت در قرآن

رجعت در قرآن 3

:leaves:رجعت ر
3. زنده شدن دوباره هزاران نفر: قرآن کریم حکایت قومی را نقل می کند که از
ترس مرگ، خانه های خود را ترک کردند، ولی مرگ به سراغشان آمد و همه آنها از
دنیا رفتند. سپس به اذن خدا بار دیگر زنده شدند تا نشانه ای بر قدرت
پروردگار باشند:

:sparkles:ألم تر إلی الّذین خرجوا من دیارهم و هم ألوفٌ حذر الموت فقال لهم الله موتوا
ثمّ أحیاهم إنّ الله لذو فضلٍ علی النّاس و لکنّ أکثر النّاس لا یشکرون.

:revolving_hearts:آیا از [حال] کسانی که از بیم مرگ از خانه های خود خارج شدند و هزاران تن
بودند، خبر نیافتی؟ پس خداوند به آنان گفت: «تن به مرگ بسپارید.» آن گاه
آنان را زنده ساخت. آری، خداوند نسبت به مردم، صاحب بخشش است، ولی بیشتر
مردم سپاس گزاری نمی کنند.

از امام صادق (ع) ذیل این آیه چنین روایت شده است:

خداوند قومی را که تعدادی بی شمار بودند و برای فرار از طاعون از شهر و دیار خود
خارج شده بودند برای مدت زمانی طولانی گرفتار مرگ ساخت تا آنجا که استخوان
های آنها پوسید، بند بند آنها از هم جدا شد و به طور کلی تبدیل به خاک
شدند. آن گاه خداوند در زمانی که می خواست آفریدگانش را زنده ببیند،
پیامبری به نام حزقیل را برانگیخت. این پیامبر آن قوم را فرا خواند، پس بدن
های [متلاشی شده] آنها جمع شد، جان ها به بدن ها بازگشت و به همان هیئتی
که از دنیا رفته بود به پا خاستند بی آنکه حتی یک نفر از میان آن جمع کم
شده باشد و پس از آن مدتی طولانی زندگی کردند.

همة مفسران شیعه و سنی نیز با اندک اختلافی همین مطلب را در ذیل آیه یادشده ذکر کرده اند.

در برخی دیگر از آیات قرآن نیز به مواردی از زنده شدن مردگان و بازگشت آنها
به دنیا اشاره شده است که زنده شدن عُزَیر، صد سال پس از مرگ و زنده شدن
مردگان به دست حضرت عیسی (ع) از آن جمله است.

در پستهای بعدی آیاتی که بر وقوع رجعت در آخر الزمان دلالت دارد را بررسی خواهیم کرد...