1 ـ پیامبر خدا(ص) : هرکس نماز را عمداً ترک کند، آشکارا کفر ورزیده است.(1)
2 ـ پیمان میان ما و آنان، نماز است . پس هر کس آن را ترک کند ، کافر شده است.
3 ـ کسى که نماز نمى گزارد، دین ندارد.
4 ـ کسى که نماز نمى گزارد، بهره اى از دین ندارد.(2)
5 ـ (مرز) میان کفر و ایمان ، جز ترک نماز نیست.
6 ـ (مرز) میان بنده و کفر، ترک نماز است.
7 ـ هرکس نماز را ترک کند و به پاداش آن امید نورزد و از عذابش نهراسد، اهمیت نمى دهم که یهودى، مسیحى و یا مجوس بمیرد.
8 ـ میان مسلمان و کفر ، جز این نیست که نماز واجب را از روى قصد ترک کند و یا به جهت سبک شمردن آن را نخواند.
9 ـ امام صادق(ع) : مردى نزد پیامبر آمد و گفت: اى پیامبر خدا، مرا سفارش کن. فرمود: نماز را از روى قصد وامگذار که هر کس آن را از روى قصد ترک
کند، دین اسلام از او وا رهیده است. (مسلمان نیست).(3)
10 ـ پیامبر خدا(ص) ـ در سفارش به معاذ ـ : هرگز نماز واجب را از روى قصد ترک مکن ، که هر کس نماز واجب را از روى قصد ترک کند، خداوند تعهدى
دربرابر او ندارد.(4)
11 ـ امام صادق(ع) ـ به کسى که از گناهان بزرگ پرسیده بود ـ فرمود: ترک کردن نماز از روى قصد یا هر آنچه خداى جلّ جلاله واجب کرده است؛ زیرا پیامبرخدا(ص) فرمود: هر کس نماز را از روى قصد ترک کند ، از پیمان خداوند جلّ جلاله و پیمان پیامبرش ، بیرون رفته است.
12 ـ امام علىّ(ع) : تفاوت میان مؤمن و کافر، نماز است . پس هر کس آن را ترک کند و ادعاى ایمان کند، عملش او را تکذیب مى کند و گواهى از خودش بر خود اوست.
13 ـ امام صادق(ع) ـ در پاسخ به این پرسش : چگونه زناکار را کافر نمى
نامید و ترک کننده نماز را کافر مى نامید و دلیل آن چیست؟ ـ فرمود: چون زناکار و
مانند آن، به جهت غلبه شهوت آن را انجام مى دهد و ترک کننده نماز فقط از روى
سبک شمردن ، آن را ترک مى کند.
پی نوشت ها:
1_(سوره ماعون، آیه5)
2_( در صحیح بخارى وسنن نسایى ومسندابن حنبل چنین آمده است: «هرکس نماز عصر را ترک کند...».)
1_(در عوالى اللآلى قید «آشکارا» نیست.)
2_(متن دعائم الاسلام چنین است: «کسى که نماز را ترک کند نصیبى از اسلام ندارد».)
3_(در الترغیب و الترهیب چنین آمده است: «از روى قصد نماز را ترک مکنید، که هر کس آن را از روى قصد ترک کند، از دین خارج شده است».)
4_(در المستدرک على الصحیحین در انتهاى حدیث افزوده است : «و پیامبرش نیز تعهدى ندارد».)
