وَ لَمْ یَکُنْ لُهُ کُفُواً اَحَدٌ

وَ لَمْ یَکُنْ لُهُ کُفُواً اَحَدٌ

   و هرگز براى او همتا و همانندى نبوده است .

او نه در وجود همانند دارد، نه در کمال و نه در افعال .

او احد است و احدى کفو او نیست . او تنهاست و همسر و فرزندى ندارد! او همانندى ندارد تا همکار و شریک او باشد.

چگونه انسان جرئت مى کند مخلوق او را شریک او بداند و این ظلم بزرگ را در حقّ او مرتکب شود: (اِنَّ الشِّرْک لَظُلْمٌ عَظیمٌ) [1]

اىنمازگزار! نه در نعمت هایى که از جانب خدا به تو مى رسد دیگران را دخیل و شریک بدان و نه در کارهایى که انجام مى دهى ، احدى بجز خدا را منظور بدار. چرا در فکرِ جلب نظر کسانى هستى که مثل تو هستند، ضعیف و محتاج ، بدنبال جلب نظر خدائى باش که نه مثلى دارد، نه ضعفى و نه احتیاجى .

در پایان سوره اشاره اى گذرا به محتواى بلند آن داریم :

((قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ)) او یکتاست هم در ذات هم در صفات ، پس در شایستگى معبود بودن نیز یکتا و یگانه است .

((اَللّهُ الصَّمَد)) او بى نیاز وهمه چیز به او نیازمند و در بى نیازى یکتاست .

((لَمْ یَلِدْ)) تولید مثل نمى کند تا شبیه و نظیرى داشته باشد.

((وَ لَمْ یُولَد)) او ازلى و ابدى است ، نه حادث که از چیزى پیدا شده باشد.

((وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفواً اَحَدٌ)) نه همتا دارد نه همسر، نه شبیه ونه شریک .

این سوره تمام رگه هاى شرک ، خرافات ، اوهام و عقاید انحرافى را از ساحت مقدس خدا نفى مى کند وتوحید خالص ناب را به ما عرضه مى دارد.

[1] - سوره لقمان ، آیه 13.