رویدادهای روز دوازدهم

تو آمدى و بهشت زهرا، در سرخى خون‏هاى به ناحق ریخته شده، دوباره تپید.

تو آمدى و با آمدنت، فرودگاه مهرآباد، آبادانى ایران را با بال‏هاى کبوترهاى سپید نامه ‏رسان، به همه جاى جهان، مخابره کرد…

مى‏ آید؛ بر بام بلند آرزو و به جست‏ وجوى شهیدانى که مسیرش را با خون خویش مطهر کردند.

خانه‏ هاى قلبمان، شانه ‏هاى مهربان او را مى‏ جویند تا در سایه خورشید باش، طعم خوش آزادى را بچشند.

اگرچه سیه مستان شب، با خنجر ظلم، سپیداران باغ را سر بریده‏ اند، دست نوازش باغبانى چون روح خدا، نگاهى سبز را به درختان آرزوهاى ‏مان باز مى‏ گرداند.

خوش آمدى به وطن؛ پرسوختگان منتظرت، چشم‏ انتظار دست نوازش تواند که از بام بلند دیدار، بر خاطر مجروحشان بکشى، اى روح خدا!…

آمدى، تا روزهایمان رنگ سربلندى بگیرد و دست‏هاى‏ مان بوى لبخندهاى آشتى.

آمدى، تا پشت آن همه شب‏هاى طولانى، طعم روز را فراموش نکنیم و به زیارت آفتاب برویم.

آمدى، تا پیروزى، فانوس شب‏هاى بى ‏چراغى ما باشد و لبخند، عطر خوش آزادى ‏مان.

تو که آمدى، زمستان در برف‏هاى ناتمامش آب شد و بهار، در سینه‏ هاى ما شکوفه زد.

تو آمدى، تا طنین حقیقت، از برج‏هاى سر به فلک کشیده تاریخ، به گوش برسد.

تو آمدى، تا «جاء الحق و زهق الباطل»، دوباره ترجمه شود.

تو آمدى، تا هیبت کاغذى سر سپردگان طاغوت، در جهنمى از آتش، خاکستر شود.

تو آمدى و بهشت زهرا، در سرخى خون‏هاى به ناحق ریخته شده، دوباره تپید.

تو آمدى و با آمدنت، فرودگاه مهرآباد، آبادانى ایران را با بال‏هاى کبوترهاى سپید نامه ‏رسان، به همه جاى جهان، مخابره کرد.