شمارهٔ ۲۸۱ - در مرثیه
سه شنبه 6 بهمن 1394 9:29 PM
هرگز گمان مبر که کمالالزمان بمرد
کو روح محض بود نه جسم فناپذیر
میدان که ساکنان فلک سیر گشتهاند
از مطربی زهره بدین چرخ گنده پیر
خواهش گری به نزد کمالالزمان شدند
کو بود در زمانه درین علم بی نظیر
گفتند زهره را ز فلک دور کردهایم
ای رشک جان زهره بیا جای او بگیر
ترکی زبان قربون صدقه رفتنه داریم که: گوزلرین گیلهسین قاداسین آلیم که یعنی درد و بلای مردمک چشات به جونم …!.
