وفا به عهد و پیمان

حوزه/ قرآن کریم می فرماید: ألَّذِینَ یوفُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَلَاینْقُضُونَ الْمِیثَاقَ. خردمندان، کسانی هستند که به پیمان الهی وفا می کنند و عهد نمی شکنند.

نکته ها
عهداللَّه»، شامل موارد زیر می شود:
-پیمان های فطری، از قبیل عشق ورزی به حقّ و عدالت؛
-پیمان های عقلی، مثل درک حقایق عالم هستی و مبدأ و معاد؛
-پیمان های شرعی، همچون عمل به واجبات و ترک محرّمات؛
-پیمان های اجتماعی که انسان ها با یکدیگر می بندند و خداوند مراعات آنها را واجب فرموده است.

یکی از مهم ترین پیمان های الهی، پیروی از رهبران آسمانی است. پس از آنکه حضرت ابراهیم علیه السلام با پشت سرگذاشتن آزمایش های متعدّد به مقام امامت رسید، از خداوند خواست تا فرزندان او نیز به این مقام نائل شوند. خداوند برای روشن شدن جایگاه امامت، به جای آنکه بفرماید: مقام امامت به افراد ظالم نمی رسد، فرمود: «لاینالُ عَهْدِی الظّالِمِینَ»؛ عهد من به ستمگران نمی رسد. پس، امامت «عهداللّه» است. «میثاق» به امری گفته می شود که موجب وثوق و اطمینان انسان گردد و از آنجا که وجود یک رهبر الهی، دل و جان انسان را آرام و مطمئن می سازد، بنابراین از مصادیق میثاق شمرده شده است. وفای به عهد، همچون احترام به والدین و ردّ امانت، تنها از حقوق اسلامی نیست، بلکه از حقوق انسانی است؛ از این روی هر خردمند و عاقلی باید آن را مراعات کند.

پیام ها
1.عقل سلیم و سالم، انسان را به دین الهی وفادار می سازد: «اولواالالباب، الّذین یوفون بعهد اللّه»؛
2.وفای به عهد از آثار خرد و عقل است: «اولوا الالباب... یوفون بعهد اللّه»؛
3.احترام به پیمان ها و قراردادهای اجتماعی، از ویژگی های انسان مؤمن عاقل است: «لا ینقضون المیثاق».


مکارم ‏شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه‏، ج 10، ص 184.