زندگی زیباست

تا زمانی که در وجودت نغمه سرایی نکنی و زندگی ت رقص نشود,تا زمانی که هستی را جشن نگیری,ممکن نیست خدا را بشناسی,زیرا خدا اوج آواز و ترانه,اوج رقص و پایکوبی و اوج جشن زندگي است.

خدا به مردم غمگین تعلق ندارد

خدا ازآن کسانی است که اهل عشق و خنده اند.

هستی یک بازی بزرگ است.آن را جدی نگیر.آن را با ترانه ای در قلبت بپذیر,و شادمانه از آن سپاسگزاری کن

با گامهایی سبک و با خنده ای در درون قلبت در دنیا پیش برو,تا ناگهان 

همه ی هستی الهی شود.