عون، نشانی از پیامبر خدا(ص)

در اوایل صدر اسلام به حبشه رفت و سرپرستی مهاجران را به دستور رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) برعهده داشت، جناب جعفر بن ابی طالب، معروف به جعفر طیّار، برادر امیرالمؤمنین علی(علیه السلام)بود. او زن خود را به نام"اَسماء بنت عُمَیس" همراه خود به حبشه برده بود و در همان جا صاحب سه فرزند شدند که بزرگترین آن ها جناب عبدالله، همان همسر حضرت زینب(سلام الله علیها) بود. عبدالله اولین مولود( متولد شده) مسلمان در حبشه بود. بعد از عبدالله، جنابان عون و محمد به دنیا آمدند.

از نسل پدری مانند جناب جعفر طیّار همین انتظار را هم می رفت که پسرش، جناب عون در جنگ خیبر و موته کنار رسول خدا(ص) علیه دشمنان آن حضرت حضور داشته باشد و شمشیر بزند. وقتی پدرش در همان اوایل صدر اسلام که دشمنان از هیچ حربه و هجومی علیه پیامبر خدا(ص) دریغ نمی کردند و وفاداری خود را اثبات کرده؛ عون هم این خصلت را از پدر بزرگوارش به ارث برده بود و همواره در هر شرایطی امام حسن مجتبی و  امام حسین(علیهم السلام) را یاری می کرد. او ذخیره برای روزهای مبادای سیدالشهدا(ع) بود.

عون از خاندان هاشمی بود؛ برای همین خصلت های بارز هاشمیان را در خود داشت. او مانند حضرت علی اکبر(ع) شباهت عجیبی به رسول گرامی اسلام(ص) داشت تا آنجا که پیامبر خدا(ص) در مورد عون می فرمایند:"در خلقت(ظاهر) و اخلاق، شبيه من است."

عون که دیگر جوانی خوش قد و قامت شده و به ویژگی های جدش، محمد بن عبدالله(ص) زینت یافته بود؛ به خواستگاری دختر عمویش، دختر امیرالمؤمنین علی(ع)، بانو ام کلثوم(س) رفت. این وصلت، پیوندی نبود که به همین راحتی گسستنی باشد. امیرالمؤمنین(ع) دست دخترشان را بر دست های عون گذاشته بودند؛ برای همین وقتی امام حسین(ع) عازم سفر پر فراز و نشیب کربلا شدند، این دو  هم همراه کاروان وارد کربلا شدند.

روز عاشورا بود. عون جنگ آوری را از موته با سری تراشیده به نشانه آمادگی برای شهادت، یاد گرفته بود. عون در کنار عمویش علی بن ابی طالب(ع) در جنگ خیبر هم چون شاگردی از دست استاد بی همتایش فنون رزم را آموخته بود. شجاعتش را از جدش بزرگوارش(ص) به ارث برده بود؛ برای همین بار دیگر اجازه نبرد گرفت و پس از جنگی دلاورانه در سن 56 سالگی به شهادت رسید.
بهترین سلام ها را برای یاران بی همتای حسین(ع) نثار می کنیم که در وفاداری بی بدیل بودند.

****


پی نوشت
1.بر مدارعشق، شرح حال یاران امام حسین(ع). مرکز تحقیقات و پژوهش مؤسسه فرهنگی موعود عصر(عج). نشر موعود عصر(عج). چاپ دوم، زمستان 83. ص21.
2. تنقيح المقال ، مامقاني، ج 2، ص 355.