جزوه احکام آموزي

پوشانیدن بدن در نماز

پسرها و مردان در نماز، باید عورت را بپوشانند و بهتر است از ناف تا زانو پوشانده شود.

دخترها و زنان؛ باید تمام بدن را بپوشانند؛ ولى پوشاندن دستها و پاها تا مچ و صورت به مقدارى که در وضو باید شسته شود، لازم نیست، گرچه پوشاندن آن نیز اشکال ندارد.

لباس نمازگزار باید این شرایط را داشته باشد:

* پاك باشد. (نجس نباشد)

* مباح باشد. (غصبى نباشد)

* از اجزاى مردار نباشد؛ حتّى کمربند و کلاه

* از حیوان حرام گوشت نباشد، مثلًا از پوست پلنگ یا روباه تهیه نشده باشد.

* اگر نمازگزار مرد است لباس او طلاباف یا ابریشم خالص نباشد و زینت طلا حتّى انگشتر طلا نپوشیده باشد.

علاوه بر لباس، بدن نمازگزار نیز باید پاك باشد.

اگر انسان بداند بدن یا لباسش نجس است ولى هنگام نماز فراموش کند و با آن نماز بخواند نمازش باطل است.

در موارد زیر اگر با بدن یا لباس نجس نماز بخواند صحیح است:

* نداند بدن یا لباسش نجس است و بعد از نماز متوجه شود.

* به واسطه زخمى که در بدن اوست، بدن یا لباسش نجس شده و آب کشیدن یا عوض کردن آن لباس هم دشوار است.

* لباس یا بدن نمازگزار به خون نجس شده است؛ ولى مقدار آلودگى کمتر از درهم [تقریباً به اندازه یک بند انگشت] است.

* ناچار باشد که با بدن یا لباس نجس نماز بخواند، مثلًا آب براى آب کشیدن آن ندارد و لباس پاك هم ندارد.

اگر لباسهاى کوچک نمازگزار؛ مثل دستکش و جوراب، نجس باشد، و یا دستمال کوچک نجسى در جیب داشته باشد، چنانچه از اجزاى مردار یا حرام گوشت نباشد اشکال ندارد.

پوشیدن عبا و لباس سفید و پاکیزه ترین لباسها و خوشبو کردن خود و دست کردن انگشترى عقیق در نماز، مستحب است.

پوشیدن لباس سیاه و چرك و تنگ و لباسى که نقش صورت دارد و باز بودن دکمه هاى لباس در نماز مکروه است. بهتر است در غیر نماز هم از آن پرهیز شود، مگر پوشیدن لباس مشکى در عزاى معصومین علیهم السلام یا بستگان.