مدافعان حرم _ بخش1 (تقدیم به شهدای مظلوم نبرد با اسلام آمریکایی)

آن بزرگوار می گفت: بعد از آزاد کردن ده، توی دشت که فراریهایشان مخفی شده بودند می دیدیم بچه ها را از فاصلهء نزدیک می زنند. از بیست متری بچه ها را با تیر می زدند ولی هر چه نگاه می کردیم معلوم نبود از کجا می زنند. گاهی همینجور که بچه ها داشتند توی دشت دنبالشان می گشتند می دیدی از دو متری تیر می زنند؛ یعنی تا دو متریشان می رفتی و باز هم جایشان معلوم نبود! تا این که یک سوراخ پیدا کردیم که سینه خیز داخلش رفته بودند. توی سوراخ که می رفتی یک سالن بود اندازهء اینجا! (به هال و پذیرایی خانه اش اشاره کرد.)

با تعجّب گفتم: اینجا را چجوری درست کرده بودند؟! اصلاً کی درست کرده بودند؟!

گفت: گوش کن تا برایت بگویم. اسرائیلیها یک دستگاهی به اینها داده اند که وقتی جایی مثلاً یک تپه باشد این دستگاه حفّار زمین را سوراخ می کند و زیر زمین حفّاری می کند. همان خاک و سنگهایی را که می کَند، ملات می کند و به بشنه ی دیوارها و سقف می زند.

گفتم: فقط از اسرائیلیها برمی آید بروند همچین چیزی بسازند!

گفت: روی دیوارهایش سوراخهای این قدری درست کرده اند. (انگشت شست و اشاره اش را حلقه کرد.) نوک لوله ی تفنگهایشان را توی سوراخ روی دیواره می گذارند. سر لوله را هم از سوراخ بیرون نمی دهند که ما نبینیم. بعدش بچه ها را یکی یکی با تیر می زنند.