مدینه شد ز داغ مصطفى بیت الحزن امشب
فضاى عالم هستى بود غرق محن امشب
مکن اى آسمان روشن چراغ ماه را کز کین
چراغ لاله شد خاموش در صحن چمن امشب

عمر گران میگذرد خواهی نخواهی ـ سَعی بر آن کن نرود رو به تباهی

پیامبر خوبیها