"نيروي هسته اي يكي از مبدلهاي منابع نيروي طبيعي است . منشا آن از دو نوع تركيب هسته اي نشات مي گيرد :
برخورد تركيبات هسته اي : با اين برخورد دو هسته براي دو ذره كوچك پديد مي آيند مثل ذره هيدروژن سنگين (ديتريوم ) با هسته ديگر كه يك ذره بزرگ را بوجود مي آورند و اين ذره هليوم است ؛ اين ذره نسبت به مجموع تراكمات دو ذره ديتريوم از تراكم كمتري برخوردار است و اين تفاوت در تراكم در تمام اشكال نيروي فراوان آنها جريان دارد همانگونه كه در درون خورشيد اين مسئله براي توليد نيروي خورشيدي اتفاق مي افتد .
مقدار نيروي موجود در يك كيلوگرم از ديتريوم با نيرويي كه حاصل از انفجار 57000 تن
Tnt است برابري مي كند !
تركيبات تقسيمي هسته اي : با شكاف برخي از هسته هاي ذرات سنگين مثل هسته ذره اورانيوم دو هسته يا بيشتر كه حجم كوچك و تراكم كمتري دارند متولد مي شوند . در نتيجه نيروي بسيار زيادي مجموعه تراكم متولد شده و تراكم اصلي را از يكديگر متفاوت نشان ميدهد . به عنوان مثال تقسيم كامل يك كيلوگرم اورانيوم يا پلوتونيوم نيروي معادل انفجار 1800 تن Tnt خواهد بود .
اما همواره سختي هاي بسياري درجهت عموميت بخشيدن به كاربرد اين نيروي هسته ا ي وجود داشته است كه از مهمترين آنها مي توان به موارد زير اشاره كرد :
آلودگي حرارتي ، آلودگي تشعشعي ، خطرهايي كه در نتيجه انفجار تركيبات رخ مي دهد مانند حادثه انفجار تركيبات چرنوبيل كه در شوروي سفيد روي داد .
"