شهرهای ایران(کجا بریم ؟)

كتاب برهان قاطع در توضيح لغت (( واجار)) آمده بر وزن و معني بازار است . ريشه آن از زبان پهلوي (( واكار يا واچار)) است . فرهنگ معين نيز با معني مشابهي براي كلمه (( واجار)) از واجارگاه چنين ياد ميكند : واجارگاه دهي است از دهستان پلرود بار تابع بخش رودسر از شهرستان لاهيجان كه 940 سكنه دارد و آب مشروب آن از نهر پلرود است و در اين ماخذ همچنين آمده است اهالي آنجا شيعه مذهبند و زبان مادري آنها گيلكي و شغل عمده شان زراعت است . آب و هواي آن مالاريايي و محصولات مهمش برنج و چاي است و راه مالرو دارد .

به واجارگاه ميتوان ( باغ – شهر) و يا ( روستا – شهر ) اطلاق نمود . شهري كه با تابعيت از باغهاي چاي اطراف و مزارع برنج نضج گرفت و چهره و بافت روستائي آن به شهر تبديل شد.

محدوده اين شهر سطح وسيعي را شامل ميشود كه از دريا تا كوهپايه را در بر ميگيرد و دراين محدوده بيشترين درصد بافت به باغات چاي و برنج و باغهاي پراكنده مركبات اختصاص دارد. در ميان اين فضا كانونهاي مسكوني پراكنده همچون لزرجان – كنگاچرك – شبخوسكله – بالا نوده – شهيد سرا – علي آباد – بندبن – سليم سرا – اسلام آباد و مريمدشت همچنين كالبد و بافت آرام شهر واجارگاه به فاصله اي اندك از يكديگر قرار گرفته اند .

اين شهر در قسمت جلگه اي در فاصله 3 كيلومتر از جاده كناره و 5 كيلومتر درياي خزر و شهر كلاچاي واقع شده است و در اولين سرشماري عمومي نفوس در سال 1335 از آبادي واجارگاه كه از بخش رودسر و تابع شهرستان شهسوار در استان مازندران بود آمارگيري بعمل آمد.

در سال 1355 بهنگام سومين سرشماري كلاچاي يك شهر محسوب ميشد و واجارگاه نيز بعنوان نقطه اي داراي شهرداري از دهستان رحيم آباد و در حوزه آن شهر و تابع شهرستان رودسر قرار گرفت كه جمعيت آن 3879 نفر و 726 خانوار به ثبت رسيد .

و در سرشماري سال 1365 واجارگاه تابع بخش مركزي شهرستان رودسر و بعنوان يك از شهرهاي شش گانه شهرستان اعلام شد و جمعيت آن 5879 نفر و 1179 خانوار معرفي مينمايد.

مردم منطقه واجارگاه به مانند مردمان شهرها و نواحي اطراف خود از دو قوم و زبان كه وجوه مشترك بسيار با همديگر دارند تشكيل شده اند و طي قرون متمادي اصالت و هويت خود را همچنان حفظ نموده اند. ساكنان قسمت جنوبي منطقه جواهردشت و اشكورات گالش اند ؛ برخي از اين مردم به مرور زمان به قسمت پايين دست نقل و مكان كرده و در شهرهاي رحيم آباد – كلاچاي – رودسر – لنگرود – واجارگاه و حتي قزوين ساكن شده اند.

مردم اين خطه از قوم ديلم اند و با قوم گيل درهم آميخته و بافت اجتماعي منطقه را تشكيل داده اند . قوم گيل در دشت ماوا گزيدندو بيشتر به امور كشاورزي و خدماتي اشتغال دارند و قوم ديلم ( گالش ها ) در مناطق كوهستاني ساكن شدند و به دامداري و باغداري مشغول هستند مردم واجارگاه داراي ويژگيهاي قومي و گويشي آميخته درهم هستند از نقطه نظر زبان مردم مناطق دامنه اي و كوهستاني داراي لهجه شيرين گالشي ميباشند و درقسمت دشت و جلگه زبان گيلكي لاهيجي محاوره ميگردد .

مساحت شهر واجارگاه در محدوده طرح هادي سابق 351/176 هكتار بوده كه در سال 1377 پس از خارج شدن بافت برخي از روستاها مساحت آن به 5/204 هكتار افزايش يافته است و جمعيت آن در سرشماري سال 1375 بالغ بر 6207 نفر بوده است.