مالک و سیف بن عبد الله
وَرَدَ مِن ناحِیَةِ المُقَدَّسَة السَّلامُ عَلی سَیفِ بنِ الحارِثِ بنِ سَرِیعٍ
السَّلامُ عَلی مالِکِ بنِ عَبـدِاللهِ بنِ سَرِیعٍ
مالک پسر عبدالله فرزند سریع برادر مادری سیف بن حارث است. درواقع مالک با سیف پسر عمو نیز بوده وهردو از اهالی همدانند.
سیف بن حارث، از ياران جوان سيّدالشهدا عليه السلام بوده است، برخى از متقدمان؛ او را در شمار ياران امام على عليه السلام نيز آوردهاند.
مالك بن عبدالله بن سريع جابرى از دوستداران و شيعيان امام على عليه السلام و از ياران امام حسين عليه السلام به شمار مىآيد.
وى همراه شبیب ، عموزاده و برادر مادرىاش،با غلام خود شبیب به كربلا آمد و به امام حسين عليه السلام پيوست.
هنگامی که این دو برادر به خدمت امام مشرف شدند، غلام آنها شبیب نیز همراه آنها به اردوگاه امام آمد ودر روز عاشورا ،این دو یار دلاور قدم پیش نهادند ودر محضر امام سخت گریستند، حضرت علت گریه آنان را جویا شد وفرمود: ای پسران برادرانم ! چه چیز شمارا به گریه آورده است؟ پس بخدا قسم! پس از ساعتی هردو شما چشمتان روشن خواهد شد.
آن دو در پاسخ گفتند: خداوند مارا فدای شما کند، نه بخدا قسم ما برای خود گریه نمی کنیم ، گریه ما بدین سبب است که اینگونه گرفتاری ها برشما وارد میشود، در حالی که ما قادر به رساندن هیچ نفعی به شما نیستیم .
امام علیه السلام فرمودند: ای دو پسر عمو، خداوند به سبب مواسات و خیرخواهی شما بهترین پاداش اهل تقوا را به شما عنایت فرماید.
شهادت مالک و سیف
پیش از ورود به میدان نبرد این دو بزرگوار متوجه امام حسین علیه السلام شدندو عرض کردند: السلام علیک یابن رسول الله ،ای پسر پیامبر سلام برتو باد. امام در پاسخ فرمودند: وعلیکما السلام ورحمة الله. برهردو شما سلام و رحمت الهی باد.
در این هنگام بود که این دو مرد از دیگران پیشی گرفتند و به خدمت امام آمدند واذن نبرد گرفتند پس از آن هرکدام از دیگری حمایت میکرد وهوادار اومیبود تا اینکه هردو بشهادت رسیدند.
