خواص سير

طب سنتى چين
در حدود 500 ميلادى سير در متون كلاسيك طبى كه از اولين كتاب هاى طبى چين است جزو اقلام دارويى منظور شده است . استفاده از سير به تحقيق قبل از آن تاريخ معمول بوده است . داستانى حاكى از اين است كه سير مورد توجه پزشكان كاخ قرار گرفت و بنابراين به طب سنتى معرفى شد . جريان از اين قرار بود: وقتى كه روستاييان جهت معالجه يكى از افراد كاخ كه به طور جدى مصدوم شده بود در اطراف محل اقامت امپراتور اجتماع كرده بودند، پزشكان دربار متوجه اهميت سير شدند. گياه شناسان چينى موارد استفاده از سير را به شرح زير اظهار داشته اند:
1- انگل هاى روده
2- بيمارى هاى ناشى از كرم قلاب دار و كرم ريز سنجاقى
3- عفونت هاى قارچى ، كچلى
4- مسموميت ها
5- اسهال و ديسانترى
6- سل
7- سرفه ها
8- سرفه شديد يا سياه سرفه
9- آسم
10- برونشيت
11- سرماخوردگى
12- نفخ
13- ناراحتى هاى پوستى
طب چينى همانند ساير اشكال طب سنتى پزشكى ، همه بيماران را يكسان درمان نمى كند حتى آنان كه در ظاهر يك نوع بيمارى دارند . با ارزشيابى انرژى نهفته در بيمار و قبول اين مطلب كه در زبان انگليسى همه چيزها دقيقا معادل ندارند، يك بيمارى ممكن است طبع گرم يا سرد داشته باشد و يا از چيزى زيادى و يا كسرى داشته باشد؛ يك بيمارى ممكن است داخلى و يا بيرونى باشد . به همين ترتيب گياهان و غذاها نيز بر حسب الگوى خاص تجويز مى شوند. اگر دو نفر سرما خورده باشند يكى مثلا طبع گرم دارد و آب بدنش كسر شده و ديگرى ممكن است طبعى سرد و با ماهيچه هاى قوى و داراى گاز روده باشد . اين دو بيمار حتى اگر هر دو سرما خورده اند در طب سنتى به دو طريق متمايز و مجزا مورد معالجه قرار مى گيرند . به بيمار با طبع گرم ، غذا و گياهان سرد و احتمالا گياهانى عرق آور كه قادر به كاهش حرارت باشند، مى دهند. از طرف ديگر به بيمار يا طبع سرد بايستى گياه و غذاى گرم كننده داد . در اين سيستم سير جزو غذاهاى گرما زا و خشك كننده مى باشد . به دستورالعمل زير كه بعضى از علائم را توضيح مى دهد و سردى و گرمى آنها را در طب سنتى چين معين مى كند توجه كنيد .