عطر خدا

ای آنکه به لطف خویش پاینده تویی
در دامن شب صبح نماینده تویی
کار منِ بیچاره قوی بسته شده
بگشای خدایا که گشاینده تویی

یا رب مکن از لطف پریشان ما را
هر چند که هست جرم و عصیان ما را
ذات تو غنی و ما همه محتاجیم
محتاج به غیر خود مگردان ما را

یا رب تو چنان کن که پریشان نشوم
محتاج به بیگانه و خویشان نشوم
بی منت خلقِ خود مرا روزی ده
تا از درِ تو بر در ایشان نشوم

نومیدم و از کوی تو با غم نروم
جز شاد و امیدوار و خرم نروم
از درگه همچون تو کریمی هرگز
نومید کسی نرفت و من هم نروم

چون عود نبود چوب بید آوردم
روی سیه و موی سپید آوردم
خود فرمودی که ناامیدی کفر است
فرمان تو بردم و امید آوردم