رفتار ما با كودك سوگوار
دوشنبه 9 شهریور 1394 10:47 AM
رفتار ما با كودك سوگوار
در صورت فوت يكي از والدين، وظيفه والد ديگر چيست؟
در صورت مرگ يكي از والدين، مشكلات ديگري بروز مي كند؛ به اين معني كه مشكلات بعد از طلاق در خانواده با مشكلاتي كه به دنبال فوت پدر يا مادر رخ مي دهد، بسيار متفاوت است. مرگ پايان همه چيز براي آن فرد محسوب مي شود. به دنبال فوت پدر يا مادر، استرس بسيار بزرگي در زندگي كودك به وجود مي آيد، اما در عين حال پايان زندگي و حيات آن والد است و كودك بايد خود را با اين فقدان سازگار كند و در اين مورد ما شاهد استرسهاي مستمر نظير آنچه در طلاق رخ مي دهد نخواهيم بود.
حتي تحقيقات نشان مي دهد كودكي كه يكي از والدين خود را از دست مي دهد، در صورتي كه زندگي براي او بعد از اين واقعه طوري فراهم باشد كه بتواند از يك جايگزين ثابت و دائمي برخوردار شود و آن فرد جايگزين تمام آن كفايتهايي را داشته باشد كه والد از دست رفته داشته است، كودك آسيب كمتري مي بيند تا كودكي كه والدينش از يكديگر جدا شده اند. طلاق، استرس هاي بيشتري را به كودك اعمال مي كند.
مي توان كودكي را كه ولي خود را از دست داده است، به مراسم عزاداري برد؟
بهتر است كودكان كوچك تر از 6 سال در چنين مراسمي شركت نكنند. در مورد كودكان بزرگ تر هم بستگي دارد كه در مجلس عزاداري، ديگران چگونه رفتار مي كنند. ديدن صحنه هايي كه عده اي خود را مي زنند و بلند بلند گريه مي كنند و رفتارهاي غير عادي از خود نشان مي دهند، براي كودك مناسب نيست. ولي اگر به كودك فرصت عزاداري بدهيم كه گريه كند و احساس خود را نشان دهد، در واقع از سوگ به تأخير افتاده يا واكنشهاي جسماني و حتي بيماريهاي جسماني پيشگيري كرده ايم. گريه براي فرد متوفي، نشان مي دهد كه به او علاقه مند بوده ايم و براي ما ارزشمند بوده است و براي او دلتنگي مي كنيم. چنانچه اين كار را نكنيم، كودك متوجه نمي شود كه افراد براي يكديگر از ارزش خاصي برخوردارند.
آيا كودكي كه يكي از والدين خود را از دست داده است، به توجه ويژه اي نياز دارد؟
بلي. كودكي كه يكي از والدين خود را از دست داده اند بسيار حساس و مضطرب اند. آنها مي ترسند كه مبادا ولي ديگرشان را هم از دست بدهند. اين گونه كودكان نسبت به سلامتي ولي خود بسيار حساس مي شوند. زماني كه از ولي خود دور هستند، هميشه نگرانند كه مبادا او را از دست بدهند. لازم است والدي كه با كودك زندگي مي كند نسبت به سلامتي خود توجه زيادي به خرج دهد تا فرزندش اطمينان پيدا كند كه اتفاقي براي او نخواهد افتاد.
در برابر پرسشهاي كودكان درباره مرگ چه پاسخي بدهيم؟
كودكان پس از اينكه درباره مرگ كسي چيزي مي شنوند يا مرگ حيوان خانگي يا پرنده اي را مي بينند، ترس از دست دادن والدينشان در آنها بيدار مي شود. آنها مي ترسند كه مبادا والدين خود را از دست بدهند و تنها بمانند. در اينجا پرسشهايي در ذهنشان مطرح مي شود و درباره مرگ سؤال مي كنند. مثلا از والدين خود مي پرسند كه آيا شما هم مي ميريد؟ و سؤالهايي از اين قبيل. در اين مورد بايد حتما به كودك اطمينان داد كه او به اين زودي والدين خود را از دست نخواهد داد. مثلا مي توان به او گفت من براي مدت زياد، زياد، زياد، زياد، زيادي ... زنده خواهم بود و تو هم براي مدت زياد، زياد، زياد، زيادي ... زنده خواهي ماند. هرگز مرگ را با خوابيدن مقايسه نكنيد و نگوييد مرگ هم مثل خوابيدن است. چرا كه در اين صورت كودك از خوابيدن خواهد ترسيد. او خواهد ترسيد كه مبادا بخوابد و ديگر بيدار نشود. بنابراين خواب و مرگ را نبايد يكي بدانيم. از دستورات ديني كه مناسب درك كودك است مي توان استفاده كرد و او را به آرامش رساند
