درباره رمضان

رمضان نامی از نام های خدا
 

رمضان اسمی از اسمای الهی است و نباید آن را به تنهایی ذکر کرد و مثلاً نباید بگوییم رمضان امد یا رفت، بلکه باید گفت ماه رمضان امد، یعنی ماه را باید به اسم اضافه کرد. در این زمینه هشام بن سالم از حضرت امام محمد تقی (ع) نقل روایت می کند و می گوید: ما هشت نفر (از رجال) در محضر حضرت ابی جعفر امام باقر (ع) بودیم، پس سخن از رمضان به میان آوردیم. امام فرمود: و نگویید رمضان رفت یا امد، زیرا رمضان نامی از اسمای الله است که نمی رود و نمی آید، زیرا شیء زایل و نابود شدنی می رود و می آید، بلکه بگویید ماه رمضان. پس ماه را اضافه کنید در تلفظ به اسم، که اسم، اسم الله است و ماه رمضان ماهی است که قرآن در ا. نازل شده و خداوند آن را "مَثَل" و "عید" قرارداده است و همچنان که پروردگار بزرگ، عیسی بن مریم (ع) را برای بنی اسرائیل مَثَل قرارداد.

ماه رمضان شد، می و میخانه برافتاد

عشق و طرب و باده به وقت سحر افتاد

افطار به می، کرد بزم پیر خرابات

گفتم که تو را روزه به برگ و ثمر افتاد

با باده وضو گیر که در مذهب رندان

در حضرت حق این عملت بارور افتاد

از دیوان اشعار امام خمینی(ره)