کمردرد

مشخص است كه كمردرد هاي حاد آن قدر ساده نيست كه با گذشت زمان بهبود يابد اما اغلب به صورت يك مشكل تكراري خود نمايي مي كند همانند آسم كه تشديد متناوب آن از جمله علايم اين بيماري به شمار مي رود.

تمرينات مراقبتي صحيح كه براي كمردرد ارايه مي گردد بايستي حوادث طبيعي و شيوه هاي درماني كه از عوارض آتي آن جلوگيري مي كند را مشخص سازند.

علي رغم دلايل علمي اندك استراحت در رختخواب براي درمان اصلي كمردرد مورد توجه بوده و درد عصب سياتيك تا چندي پس از قرن 19 كماكان جديد به شمار مي رفت. هر چند بعضي محققان در طول اين دوره چنين پاسخ دادند كه استراحت در رختخواب بايد مورد توجه و استفاده قرار گيرد ليكن اين نظريه صرفا مربوط به سال 1980 كه سوالاتي به طور زنجيره اي در مورد كمردرد و درمان هاي آن مطرح مي گرديد نبوده و در حقيقت اين فرض كه استراحت ضروري است، همچنان متداول بود و مطالعات اوليه در خصوص استراحت نيز مويد اين مطالب است.

نخستين و شايد بزرگترين نظريه اي كه از ديو و همكارانش[1] در سال 1986 ارائه شد موضوع بررسي اثرات استراحت در رختخواب براي مبتلايان به كمردرد بوده كه 7 روز استراحت را به 2 روز استراحت مقايسه كرده و اختلافي در شرايط عملكردي و علائم آن بين دو گروه نيافتند.