کمردرد

بيش از 15 سال پيش، مداركي دال بر تاريخچه طبيعي كمردرد كه درمان هاي موثر آن را نيز نشان مي داد به دست آمد. كمر درد اغلب با محدوديت حركتي مشاهده مي گردد كه پس از يك حادثه كوتاه مدت بدون يك ناتواني بلند مدت نمايان مي شود به علاوه تحقيقات نشان مي دهد كه 90 تا 80 درصد از بيماران مبتلا به كمردرد حاد بدون توجه به نوع درمان هاي كمكي بهبود يافته و به حالت عادي بازگشته اند. هر چند بيماران مبتلا به كمردرد براي بهبود و بازگشت به حالت اوليه تشويق مي شوند ليكن اين اطلاعات ممكن است آن ها را گمراه كند چرا كه بازتاب آن مي تواند بازگشت به فعاليت هاي روزمره بوده و درمان هاي دارويي را قطع كند. سنجش نتايج درد به منظور تعريف بهبود كمردرد همواره مورد استفاده قرار گرفته است.

شواهد حاكي از آن است كه در كمتر از 50 درصد بيماران مبتلا به كمردرد حاد، نشانه درد پس از يكماه از بين مي رود ليكن بيش از 40 درصد آن ها بعد از سه ماه كماكان احساس ناراحتي مي كنند يك سال پس از آسيب ديدگي، بيش از 60 درصد بيماران از درد رهايي خواهند يافت. در 15 درصد تا 20 درصد بيماران كمبود فعاليت منجر به محدوديت حركتي مي شود و در 29 درصد ديگر بهبود كمي حاصل مي شود. پس از گذشت 10 سال از اولين آسيب ديدگي بيش از 80 درصد از بيماران دچار تكرار عارضه شده بودند و نتايج آن نشان مي دهد كه در 85 درصد موارد در طول حيات يك فرد اين روند وجود خواهد داشت.

درمجموع نگاهي به دوره بهبود بيماران مبتلا به كمردرد حاد حاكي از اين نكته است كه اكثر بيماران پس از 3 ماه به كار خود باز مي گردند ليكن در شمار زيادي از افراد، دردهاي متناوب و مكرر كماكان ادامه مي يابد. بنابراين در تمرينات كلينيكي، تعريف قديمي و سنتي، حاد و مزمن بودن براي شرح كافي كمردرد مردود مي باشد.