کمردرد

ساعات تمرين در هفته و سن افراد با اين عوارض ارتباط دارد.

دو مشكل اساسي كمردرد كه معمولاً همراه ورزشكاران است عبارتند از:

اسپانديلوليسيس كه يك نقص بين مفصلي در قوس عصبي مهره است، و ديگري وضعيتي است كه در آن يك مهره نسبت به مهره هاي پاييني جلوتر است. كه اصطلاحا به آن اسپانديلوليسيس مي گويند. مهره پنجم كمري معمولاً مهره اي استكه تحت تاثير قرار مي گيرد. جكسون و ديگران (1976)[1] اسپانديلوليسيس را در 11 درصد زنان ژيمناست گزارش نمودند و در مردان ورزشكار رشته هاي مختلف اسپانديلوليسيس 4/3 برابر نسبت به غير ورزشكاران بيشتر اتفاق افتاد و البته ورزشكاراني كه هنوز قوس عصبي در آن ها ايجاد نشده است از اين نظر مستعدترند. به دليل خم شدگي فضاي كمر در حالت آماده باش، و نيز به دليل عقب و جلو رفتن و در نتيجه هايپراكستنشن فضاي كمري در برخي تكنيك ها چون دفاع كردن و تكل كردن، يك فشار مضاعف بر روي ساختارهاي بين مهره اي بازيكنان خط مقدم فوتبال وارد مي شود. مك كارول و ميلروريتر (1986)[2] دريافتند كه بازيكنان فوتبال به طور كلي در معرض اسپانديلوليسيس بيشتري (2/15 درصد) نسبت به سايرين مي باشند مطالعات ديگر اين ميزان را 50 درصد براي فوتباليست هاي خط حمله و به طور كلي 21 درصد براي بازيكنان فوتبال گزارش دادند. نتايج به عمل آده از بررسي بازيكنان فوتبال در دانشگاه ها كه اسپانديلوليسيس را نشان دادند حاكي از آن است كه فقط 4/2 درصد از آن ها اين حالت را در طول دوران دانشگاهي گسترش داده بودند. اكثر اين بازيكنان مشكلاتشان در طول دوران زندگي گسترش يافته بود، لذا متخصصين بر اهميت مراقبت هاي لازم پيش از استخواني شدن مفاصل تأكيد مي نمايند در يك مطالعه كه توسط هاول (1984)[3] بر روي قايقرانان زن انجام شده، هايپر فلكشن (خميدگي بيش از حد) با LBP (درد در ناحيه پشت كمر) ارتباط داشت. 75 درصد اين قايقرانان هايپر فلكشن (خميدگي بيش از حد) ناحيه كمري و 86 درصد LBP را نشان دادند و تخمين زده شده است كه 25 تا 30 درصد زنان در يك جامعه معمولي در اين گروه سني، LBP را تجربه كرده اند.