پاسخ به:22 سال درس دادم
شنبه 2 خرداد 1394 7:20 PM
ببخشید نمی تونم نقل قول بزنم
ببینید آبجی سلما مسئولیت و وجدان یک هست کیفیت تدریس و بالاتر رفتن سواد معلم برای آموزش چیزی دیگر.
وقتی معلمی به دلیل نداشتن آسایش مادی مجبوره بعد از ظهرتا شبش برو آژانس کار کنه دیگه وقتی برای مطالعه و آشنایی با روش های جدید تدریس نداره پس کیفیت تدریسش خود بخود کم می شه دانش آموز زده میشه از روش امراری تدریس درحالی که یک معلم باید به دوبرابر تعداد کلاسش هر سال روش نو تدریس بلد باشه و این همه روش هم داریم اما نیاز به مطالعه و به خاطر همون نیاز به وقت کافی داره.
وقتی معلمی میاد اعتصاب میکنه اونم از نوع سکوت همش به خاطر خودش نیست بلکه یک قسمتشم مربوط به دانش آموز و به خاطر اونه.
وقتی یک مسئول رده بالا میاد معلمی که با کلی مقاله بین الملی و سابقه و بروز بودن با معلم یک مدرسه غیرانتفاعی همون شهر که فوق لیسانس با زور داره اونم از دانشگاه آزاد که علمش به اندازه ی یک دانشجو فرهنگیان نیست چه توقعی از یک معلم دارید.
وقتی شما یک کار گر می گیرید برای ساختمان سازی مثلا بالا بردن آجرها اگر باهاش یک قیمتی طی کنید و بعدش زیرش بزنید اون کارگر روز اول با دقت کار میکنه اما از روزهای بعدی کم دقتی میکنه چرا که بع اندازهی پولی که میگیره داره کار میکنه و نبایدم بیش از اون ازش توقع داشت چون همان وجدان کاریش میگه این همه پول گرفتی به همون اندازه وجدان داشته باش بعدش عیچ کس نمی تونه بهش بگه که تو باید تا آخر وجدان کاریتو و علاقه و دقت داشته باشی.
معلم هم همینه به همان اندازه که حقوق میگیره وجدانش رو حفظ میکنه{هر چند معلمان کشور ما همیشه وجدان کاریشونو حفظ می کنند}
و هیچ کس هم نمی تونه بگه چرا تا آخر وجدان نداشتی چرا که آیا خود شما چند سال حاضرید برای رضای خدا (چراخی که به خونه رواست به مسجد حرامه) کار کنید بدون دریافت دسستمزد خودتون آیا حاضرید خانواده خود را برای اینکه به دیگران خدمت می کنید در عذاب ببینید اینکه آسایش نداشته باشه چرا که شما وجدان دارید؟
بعدش از اون طرف همون مسئولین برای آقازادشون ماشین یک میلیارد و نیمی بگیرند!!!
همه چیز را نمیشه گفت چرا که نمی گذارند.
آری معلمان اعتصاب کردند اما نه برای حقوق اضافه بلکه برای حق خودشون که دارند بدون اطلاع ازشون کم می کنند همون حقوق کم شده ای که مجبورند برای جبران آن از مطالعه و کسب علم بروز و ارائه مقالات وکتل چشم پوشی کنند و بروند مسافر کشی.
آیا دانش آموزان حاضر هستند معلمی را دوست بدارند که دارد مسافرکشی می کند و یا کارگری می کند برای رفاه خانوادش.
آیا این حدیث که می فرماید: تو با آموزش این کلمه مرا بندهی خود کردی جز برای معلمان است آیا در شأن این معلم است این کارها؟!!!!
آیا نباید بیش از این به معلمان توجه شود؟؟؟
مگر جز این است که کودکان الگو های اولیه خود را بعد از پدر و مادر معلم خود می دانند و تأدیب و تعلیمشان و شکل گیری حضور در اجتماع را از آنها می آموزند؟؟؟
*هر وقت که سرت به درد آید نالان شوی و سوی من آیی
چون درد سرت شفا بدادم یاغی شوی و دگر نیایی*
*پاسبان حرم دل شدهام شب همه شب تا در این پرده جز اندیشه او نگذارم*
