انگیزه ی راسخونی

ممنون بابت ایجاد این تاپیک

والا از خدا که پنهون نیست! از شما چه پنهون!

انگیزه من از اول تا الان دستخوش تغییر و تحولاتی بوده. گاه ناخودآگاه و گاهی هم حوادث غیر مترقبه اون رو تحت تاثیر قرار دادن

انگیزه من برای فعالیت در انجمن اول و اول و اول فقط دوستان انجمنی ام بودند.

اون اوایل خاطرات خوبی برام رقم خورد و با دوستان خوبی آشنا شدم.

همینها شدند برای من انگیزه.

انگیزه ای برای فعالیت و ماندن.

بعد هرازگاهی اتفاقاتی این انگیزه رو کم و زیاد می کرد.

گاهی با پیدا شدن دوست جدیدی تقویت می شد و گاهی با رفتن دوستی از انگیزه ام کم میشد. (البته یه وقتهایی با وجود آجی های خوبم، حوادث غیرمترقبه، مانع ادامه فعالیتم میشد و بعد از مدتی به لطف خدا موضوع حل میشد) 

الان موندم دارم با اپسیلون انگیزه ام فعالیت می کنم. اپسیلون انگیزه ام، وجود آجی ها و دیگر عزیزان راسخونی که دفتر خاطرات راسخونی من با اونها پر شده هستند. آجی دردانه، آجی پشت پرده، آجی بی انگیزه، آجی سادات، آجی حافظ قرآن و گهگاه، آجی های بی وفایی که یه وقتهایی تو جستجوهای اینترنتیشون دوباره به این سایت می زنند هم جزء این دسته اند!!!