محله ما یک رفتگر دارد،صبح با ماشین از درب خانه خارج میشوم سلامی گرم میکند و من هم از ماشین پیاده میشوم و دستی محترمانه به او میدهم،حال و احوال میپرسد ومشغول کارش میشود.
همسایه زیرین ما نیز دکتر جراح است،
گاهی اوقات که درآسانسور میبینمش سلامی میکنم و او فقط سرش را تکان میدهد و درب آسانسور باز نشده برای بیرون رفتن خیز میکند.
به شخصه اگر روزی برای زنده ماندن نیازمند این دکتر شوم،جارو زدن سنگ قبرم به دست آن رفتگر،بشدت لذت بخشتر از طبابت آن دکتر برای ادامه حیاتم است.
تحصیلات مطلقا هیچ ربطی به شعور افراد ندارد.
