تلنگر! خوشبختی یعنی ....

خانم "باربارا دی.آنجلس" در كتاب لحظه‌هاي ناب زندگي مطلب جالبي به شرح ذيل بيان مي‌كند :

اول دلم لك زده بود كه بتوانم دبيرستان را تمام كنم و به دانشگاه بروم.

بعد داشتم مي‌مردم كه دانشگاه را تمام كنم و سر كار بروم،

بعد دلم لك زده بود كه ازدواج كنم و بچه‌دار شوم.

بعد هميشه منتظر بودم كه بچه‌هايم بزرگ شوند و به مدرسه بروند و من بتوانم دوباره مشغول كار شوم.

بعد آرزو داشتم كه بازنشسته شوم و حالا دارم مي‌ميرم كه يك دفعه متوجه شدم: « اصلاً يادم رفته بود زندگي كنم »

شاد باشیم و احساس خوشبختي را به "اگر" هايمان موکول نكنيم زيرا "اگر"ها پايان ناپذيرند و عمر ما فانی... و بياد داشته باشيم زندگي يك سفر است و هدف نيست...!

تنها دو روز در سال است كه نميتوانی هيچ كاری انجام دهی... يكی ديروز ! يكی فردا ! پس همه امروزها را زندگی كن و از آن لذت ببر. من همه ی خوبان را به خدای خوبی ها میسپارم.....

عمر زاهد همه طى شد " به تمناى بهشت "                                  او ندانست که در " ترک تمناست" بهشت

این چه حرفیست که در "عالم بالاست بهشت"                              هر کجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت....