مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف: در دو دهه اخير مطالعات زيادي با استفاده از تصويربرداري اولتراسونوگرافيک و بررسي شاخص هايي مانند ميزان تحرک مثانه يا مجراي ادرار به شناسايي ساختار و مورفولوژي کف لگن، تشخيص اختلالاتي مانند پرولاپس و بي اختياري ادراري و نيز تعيين شدت آنها پرداخته اند. با توجه به جايگاه تصويربرداري اولتراسونوگرافي در توانبخشي و اهميت ارزيابي عملکرد و ساختار عضلات کف لگن براي فيزيوتراپيست ها، مقاله حاضر مباني کاربردي دو روش متداول اولتراسونوگرافي ترانس ابدومينال و ترانس لبيال را در ارزيابي عملکرد عضلات کف لگن ارائه خواهد نمود.
نتيجه گيري: اولتراسونوگرافي به دو روش ترانس ابدومينال و ترانس لبيال با هدف ارزيابي عملکرد عضلات کف لگن معرفي شده است. هر چند حساسيت روش ترانس لبيال در مقايسه با روش ترانس ابدومينال بيشتر و احتمال خطاي اندازه گيري آن کمتر است، عدم نياز به در آوردن لباس، انجام سريع تصويربرداري و مشاهده حرکت مثانه توسط بيمار از مزاياي روش ترانس ابدومينال محسوب مي شوند.