مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف: از آنجا که سيگنال پيچيده الکترومايوگرافي (EMG) به وسيله سيستم عصبي کنترل مي شود و به خصوصيات فيزيولوژيکي و آناتوميکي عضله بستگي دارد، مي تواند براي مطالعه هماهنگي و کنترل حرکت مورد استفاده قرار گيرد. به دليل ارتباط بين مقدار موج EMG و نيروي عضله، از اين تکنيک براي مطالعه فعاليت عصبي - عضلاني در تکاليف پاسچرال، حرکات عملکردي و شرايط کاري و برنامه هاي آموزشي و درماني استفاده شده است. با توجه به سمت گيري توجه محققان حوزه هاي فيزيوتراپي، توان بخشي و ورزش و ساير رشته هاي مرتبط با آناتومي، بيومکانيک و حرکت شناسي به اثرات حرکت در آب به ويژه بر عملکرد عضلات، استفاده از EMG سطحي در شنا و حرکات آبي جهت ثبت و عيني نمودن فعاليت عضلاني رو به رشد است. با عنايت به تفاوت ماهوي محيط آب و خشکي، استفاده از EMG در آب متفاوت از خشکي است. بنابراين شاهد مواجهه با چالش هايي در رابطه با عايق بندي و چسب زدن الکترودها و تجهيزات براي مدت نسبتا طولاني در اين مطالعات هستيم. در اين مقاله، مروري بر مطالعات مختلف، چالش هاي پيش روي ثبت EMG در آب و حرکات مختلفي که با استفاده از اين تکنيک مورد بررسي قرار گرفته اند و نتايج اين مطالعات انجام شده است.
مواد و روش ها: جستجوي مقالات در پايگاه هاي اطلاعاتي معتبر نظيرPub Med, Scince Direct Mendely  با جستجوي کلمات EMG، بيومکانيک، فعاليت عصبي - عضلاني، تمرين در آب انجام و بررسي نهايي بر روي بيش از 30 مقاله با ارتباط مستقيم انجام شد.
نتيجه گيري: در اين مطالعه، رويکردهاي روش شناسي کمي سازي فعاليت عضله در آب و عوامل اثرگذار در حين حرکت در آب مطرح شد. بر اساس تحقيقات انجام شده، فعاليت عضلاني حين حرکت در آب تحت تاثير جهت، سرعت و جريان آب قرار مي گيرد. آب محيط منحصر به فردي را فراهم مي کند که در آن نيروي جاذبه و بارگذاري روي مفاصل کاهش مي يابد در حالي که خود آب مقاومتي نسبت به حرکت ايجاد مي کند.