مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف: با توجه به شيوع نسبتا بالاي کم بينايي مخصوصا در کشورهايي مثل ايران که جمعيت رو به پيري است و نقش وسايل کمک بينايي در افزايش کيفيت زندگي آنها، در اين مطالعه مقطعي ميزان رضايتمندي از وسايل کمک بينايي و کيفيت زندگي در کم بينايان مراجعه کننده به کلينيک کم بينايي هلال احمر تهران از تير ماه 1390 تا تير ماه 1391 را بررسي کرديم.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي، ميزان رضايتمندي و کيفيت زندگي کم بينايان مراجعه کننده به کلينيک کم بينايي مرکز توانبخشي هلال احمر تهران از تير ماه 1390 تا تير ماه 1391 بررسي شد. تعداد 12 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند و اطلاعات مورد نياز، توسط پرسشنامه به صورت مصاحبه اي و تلفني جمع آوري و با استفاده از نرم افزار آماري SPSS18 تجزيه و تحليل گرديد.P£0.05  معني دار در نظر گرفته شد.
يافته ها: ميزان سلامت عمومي (P=0.012)، ميانگين نسبت کيفيت بينايي، کيفيت فعاليت هاي نزديک، درصد سلامت رواني، توانايي انجام کارها و ميزان استقلال فردي (P<0.0005) بعد از استفاده از وسيله به طور معني داري افزايش يافتند. کيفيت فعاليت هاي دور، ميزان اعتماد به نفس حضور در اجتماع و ميزان درد چشمي قبل و بعد از استفاده از وسيله اختلاف معني داري را نشان نمي دادند (P>0.05) %91.7 از افراد رضايتمندي 50% به بالا داشتند. ميانگين رضايتمندي در مردان %73.33 و در زنان %58.33 به دست آمد که تفاوت معني داري را نشان نداد (P>0.05).