مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف
سندرم بي حرکتي، مجموعه علائم فيزيکي، متابوليسمي و رواني است که به دليل بي حرکتي روزانه بوجود مي آيد و موجب اختلال در تعادل سالمندان مي شود. مطالعه حاضر به منظور شناسايي اثربخشي تکنيک هاي يوگا بر کاهش تظاهرات رواني سندرم بي حرکتي در زنان سالمند انجام شد.
مواد و روش ها
اين مطالعه از نوع نيمه آزمايشي با پيش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش، کليه زنان سالمند 65 تا 70 ساله است که عضو کانون سالمندان خانه سلامت شهرداري منطقه2 تهران بودند. پس از انجام مصاحبه براي بررسي سندرم بي حرکتي و پرسشنامه سلامت عمومي، 20 نفر که پايين ترين نمره سلامت عمومي را کسب نموده بودند، به عنوان نمونه اصلي انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايشي (10) و کنترل (10) جايگزين شدند. جهت بررسي وضعيت روان شناختي آزمودني ها از چک ليست نشانه هاي اختلال رواني استفاده شد. گروه آزمايش به مدت دو ماه و هر ماه 8 جلسه 1 ساعته يوگا درماني شدند، در حالي که در گروه کنترل مداخله اي انجام نشد. بعد از اتمام يوگا درماني، وضعيت سلامت روان هر دو گروه ارزيابي شد. داده ها با استفاده از روش تحليل کوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها
يافته هاي پژوهش نشان داد که بعد از مداخله، گروه آزمايش نسبت به گروه کنترل در شاخص هاي اختلالات رواني کاهش نشان دادند.
نتيجه گيري
به طور کلي، نتايج تحقيق حاضر دلالت بر اين دارد که تکنيک هاي يوگا اثرات سودمندي در کاهش تظاهرات رواني افسردگي، اضطراب، شکايت جسماني و حساسيت بين فردي دارد و مي تواند منجر به تعادل در ظرفيت فيزيکي، هيجاني و روان شناختي زنان سالمند گردد. بنابراين تکنيک هاي يوگا مي تواند به عنوان درمان هاي جايگزين و مکمل در اختلالات رواني استفاده شود.